Konrad II Garbaty
Był garbaty i z powodu tego kalectwa zwano go księciem Kokirleńskim. Z biegiem czasu oddano mu prepozyturę we Wrocławiu, gdzie to kalectwo narażało go na mniejsze zniewagi.
Kronika Jana Długosza
Kronika Jana Długosza
genealogia:
| rodzice ⇒ drzewo genealogiczne | |
|---|---|
| Konrad I głogowski | Salomea, córka Władysława Odonica Plwacza |
| życie | |
| 1260/1265 - 11 X 1304 | |
| panowanie | |
| 1278-1284: Ścinawa 1284-1304: Szprotawa, Żagań | |
| godności kościelne | |
| ok.1280-1287: prepozyt kapituły lubuskiej 1287-1304: prepozyt kapituły katedralnej wrocławskiej 1299: patriarcha akwilejski (nie objęte) | |
kalendarium:
1277
★
[Bolesław Rogatka] upatrzywszy tedy chwilę sposobną do wykonania zamiarów, wysławszy służalców i łotrzyków, we czwartek przed niedzielą "Reminiscere" Wielkiego Postu, dnia osiemnastego lutego, nocą wyciąga z łóżka śpiącego i więzi księcia wrocławskiego Henryka Probusa, nie obawiającego się zupełnie stryjowskiej zasadzki i odpoczywającego spokojnie we dworze i swojej wsi Jelcz. Przewozi więźnia do swego zamku Wleń, wtrąca do ciężkiego więzienia w przekonaniu, że trudami uciążliwego więzienia potrafi skłonić bratanka Henryka do ustąpienia z pewnych zamków, miast i okręgów. - Kronika Jana Długosza-(18 II) Henryk IV zostaje porwany przez Bolesława Rogatkę i uwięziony na zamku we Wleniu.★
[...] książę legnicki Bolesław wsparty przez swoich synów: Henryka, Bolesława i Bernarda, pierwszy wyprowadził swoje wojska i najechawszy zbrojnie ziemię wrocławską, zaczął ją pustoszyć i gnębić grabieżami i pożarami. Wojska wrocławian, które ruszyły przeciw niemu, by zapobiec mszczeniu swoich pól, uderzają na niego na polach między Skorolcem i Procanem i w sobotę, w dzień Św. Jerzego mimo złych wróżb, staczają bitwę. Jedni i drudzy walczyli z wielką zawziętością i okazywali tak wielki zapał do walki, że starcie trwało niemal do wyniszczenia jednej i drugiej strony, gdyż żadna nie chciała ustąpić z pola walki. Toteż Bolesław legnicki, widząc wielką rzeź swoich i przewidując, że w końcu muszą ponieść klęskę, z jednym tylko towarzyszem uciekł z pola walki, żeby się nie dostać w ręce wrocławian. Na koniec jego starszy syn Henryk, pełniąc obowiązki wodza i żołnierza, podjął na nowo walkę, która w wielu miejscach ustała albo osłabła. Okazując upór i wytrwałość pobił na głowę wrocławian i ich wojska posiłkowe [...] Zginęła w tej walce tak niezliczona ilość ludzi, że [rycerze] legniccy, chociaż zwycięscy, nie mogli szydzić ze zwyciężonych, bo krwawo zapłacili za zwycięstwo. W tej bitwie dostaje się do niewoli książę poznański Przemysł oraz wielu podległych mu rycerzy. - Kronika Jana Długosza-Odwetowa wyprawa Przemysła II oraz książąt głogowskich (Henryka III, Konrada i Przemka) na rzecz porwanego.- (24 IV) Zwycięstwo wojsk legnicko-jaworskich (dowodzonych przez Henryka Brzuchatego) pod Stolcem.
1278
-(I/1 VII) Podział księstwa głogowskiego.- Konrad obejmuje Ścinawę (wraz z Wińskiem i Lubinem).
- Konrad oddaje księstwo ścinawskie pod tymczasowy zarząd Henrykowi IV.
1280
-Powrót Konrada do kraju.- Konflikt z Henrykiem IV (który nie chce zwrócić Konradowi księstwa ścinawskiego).
ok. 1280
-Objęcie prepozytury w kapitule lubuskiej.1281
-Konrad uznaje zwierzchnictwo Henryka IV.- Henryk IV zwraca księstwo ścinawskie Konradowi.
1284
-Zamiana księstwa ścinawskiego na żagańskie z bratem Przemkiem (wymuszona prawdopodobnie przez Henryka IV, zainteresowanego graniczeniem z przyjaznym sobie Przemkiem).-(1 VI) Konrad zostaje subdiakonem w kapitule lubuskiej.
1287
-(zima/wiosna) Konrad zostaje prepozytem kapituły katedralnej wrocławskiej z nadania biskupa Tomasza II.1289
-(26 II) Śmierć Przemka ścinawskiego.- Konrad zgłasza pretensje do ziemi ścinawskiej (która zostaje jednak opanowana przez Henryka IV).
1290
-(VIII-IX) Udział w synodzie diecezjalnym we Wrocławiu.-(lato/1 IX) Przejęcie Wińska i Chobienic od Henryka Głogowskiego.
1292
-(15 III) Śmierć biskupa wrocławskiego Tomasza II.- Konrad wysuwa (bezskutecznie) swa kandydaturę na stolec biskupi.
1296
-Konrad (wraz z Bolkiem Surowym) najeżdża na księstwo ścinawskie Henryka Głogowskiego.- Zdobycie Lubina.
1297
-(III) Zjazd pokojowy w Zwanowicach.- Potwierdzenie przynależności Lubina do władztwa Konrada.
1299
-(5 III) Uzyskanie godności patriarchy akwilejskiego.- Konrad wyjeżdża do Akwilei.
- Zajęcie księstwa żagańskiego przez Henryka Głogowskiego.
★
A gdy je [księstwo żagańskie] orężem chciał odzyskać, pojmany przez księcia Henryka i do Głogowa odprowadzony, wysiadywał winienie w wieży; skąd go wprawdzie poddani jego i rycerze, szlachta z Rudnej i Lubina, nocną porą wyswobodzili. - Kronika Jana Długosza-(V) Powrót Konrada do Żagania.- Konflikt zbrojny z Henrykiem, który nie chce zwrócić księstwa żagańskiego.
- Konrad zostaje uwięziony w Głogowie przez Henryka.
- Uwolnienie Konrada przez wiernych wasali i rycerzy.
- Henryk zwraca księstwo żagańskie Konradowi.
1304
-(11 X) Śmierć Konrada II Garbatego.
Konrad II Garbaty
Ireny Bierwiaczonek
heraldyka:
sfragistyka:
 +S CONRADI DI GRA DVCIS SLEZIE DNI D' SAVANO PPOITI WRATISLAWIEN |  +S CHONRADI DEI GRACIA II DVCIS SLESIE |
 +SECRETVM DVCIS CONRADI |  +S CONRADI DVCIS SLEZIE |
 +S CH DI GRACIA DVCIS SLE |
ciekawostka:
5 III 1299 roku Konrad został wybrany na patriarchę akwilejskiego. Gdy otrzymał tę wiadomość, natychmiast wyruszył do Akwilei. Dotarł jednak tylko do Wiednia, skąd... zawrócił do Żagania. Powód tego zachowania miał być prozaiczny: książę dowiedział się bowiem, iż w Akwilei nie wyrabia się jego ulubionego napoju - pszenicznego piwa, ktorego on od dzieciństwa używać nawykł. Jednak prawdziwym powodem rezygnacji z patriarchatu był fakt, iż papież Bonifacy VIII nie uznał tej kandydatury.
ważniejsze fundacje:
| ok.1280 | zamek nowy w Żaganiu (gotycki) |
|---|---|
| 1293 | kościół Śś Piotra i Pawła w Żaganiu |
przyczyna śmierci:
| 11 X 1304 | nieznana |
|---|
pochówek:
| 1304 | opactwo cystersów w Lubiążu |
|---|---|
| zdjęcie kościoła pocysterskiego w Lubiążu | |
| zdjęcie płyty nagrobnej Konrada II Garbatego | |
źródła:
- August Bielowski, Monumenta Poloniae Historica, Lwów, Kraków 1864-1893, [tłum. wł.]
- Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, oprac. i tłum.: Karol Mecherzyński, t. I-V, Kraków 1867-1870
literatura:
- Zygmunt Boras, Książęta piastowscy Śląska, Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1978
- Tomasz Jurek, Dziedzic Królestwa Polskiego książę głogowski Henryk (1274-1309), Wydawnictwo Avalon, Kraków 2006
- Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003
- Stanisław Szczur, Krzysztof Ożóg, Piastowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999
ilustracje:
- Aleksander Fudalej, Pieczęcie księstw głogowskiego i żagańskiego, Towarzystwo Przyjaciół Muzeum w Nowej Soli, 1973
- Paul Pfotenhauer, Die Schlesischen Siegel von 1250 bis 1300, Josef Max & Komp., Breslau (Wrocław) 1879
- Alwin Schultz, Die Schlesischen Siegel bis 1250, Josef Max & Komp., Breslau (Wrocław) 1871
- Dariusz Wieczorek, Poczet piastowskich książąt Śląska Lubuskiego w obrazach Ireny Bierwiaczonek, Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, Zielona Góra 2004 - (na podstawie indywidualnego pozwolenia)
- Fotografie miejsc historycznych, http://foto.poczet.com