Leszek Inowrocławski

genealogia:

kalendarium:

1287

• Władzę w księstwie inowrocławskim, w imieniu małoletnich synów, przejmuje księżna-wdowa Salomea.

1293/1294

1296

Gdy on [Przemysł II] zginął w ten sposób, księstwo pomorskie nie miało żadnego prawnego następcy; lecz rycerze najpierw wezwali Leszka, księcia kujawskiego, który dzierżył księstwo przez pewien czas [...] - Kronika oliwska starsza

• (/25 V) Leszek obejmuje władzę w części Pomorza Gdańskiego (z wyłączeniem ziemi słupskiej i sławieńskiej).
  • (25 V) Potwierdzenie praw i przywilejów opactwa cysterskiego w Oliwie.

• Włączenie kasztelanii wyszogrodzkiej do księstwa inowrocławskiego.

1300

• (VIII) Koronacja Wacława na króla Polski w Gnieźnie.
  • Leszek (wraz z braćmi i stryjem Siemowitem dobrzyńskim) składa Wacławowi hołd lenny.
    • Objęcie kasztelanii kruszwickiej i części kasztelanii radziejowskiej (bez Radziejowa) z nadania Wacława.

1301

• Wojska rugijskie zajmują Sławno (28 III), Słupsk i Białogardę n. Łebą.
• Udział (?) Leszka w działaniach wojennych przeciwko Rugijczykom.

1302/1303

1303

Leszek książę michałowski i gniewkowski, syn Siemomysła księcia kujawskiego, synowiec rodzony Władysława Łokietka, [...] ziemię michałowską, wspólne jego i braci Przemysława i Kazimierza dziedzictwo, mimo upominania się o nią i oporu rzeczonych braci, jeszcze do działu nie przypuszczonych, Konradowi Sakowi mistrzowi pruskiemu za sto osiemdziesiąt grzywien toruńskich zastawił, z warunkiem i prawem odkupu [...] - Kronika Jana Długosza

• Leszek jednostronnie podejmuje decyzję o wystąpieniu z braterskiego niedziału obejmując Bydgoszcz, Gniewkowo, Wyszogród i ziemię michałowską.
• Zastaw ziemi michałowskiej (za kwotę 180 grzywien toruńskich) Krzyżakom, pomimo oporu Przemysła i Kazimierza.

• Leszek zawiesza (rezygnuje?) z podziału księstwa inowrocławskiego, w zamian za poparcie braci dla akcji zbrojnej przeciwko Siemowitowi dobrzyńskiemu.

1303-1304

• (1303/1304) Oddziały inowrocławskie oraz zbuntowani możni dzielnicy dobrzyńskiej (pod przywództwem Wojsława Trojanowica) wkraczają do Dobrzynia, pojmują Siemowita i zajmują okoliczne ziemie.
• (1304) Siemowit uchodzi z niewoli, dzięki interwencji rycerza Andrzeja z Płok.
• (/15 VII 1304) Utrata grodu w Dobrzyniu (i okolicznych ziem), w związku z kontrofensywą Siemowita i jego stronników.
• (15 VII 1304/) Wojska Siemowita i jego stronników zajmują ziemię słońską i Wyszogród, a także biskupi zamek w Raciążku.
• (14 X/27 XI 1304) Książęta inowrocławscy odbijają Słońsko, Wyszogród i zamek w Raciążku z rąk Siemowita.

1304

• Uzyskanie pożyczki w kwocie 62 grzywien toruńskich pod zastaw 40 łanów nad Drwęcą, w ziemi michałowskiej.

• Leszek dostaje się do niewoli czeskiej.

1312

1312/1313

1314/1315

• Leszek obejmuje samodzielną władzę w Inowrocławiu.

1317

1318

• Leszek i Przemysł gwarantują wzajemne dziedziczenie swoich księstw w przypadku bezpotomnej śmierci.

1320-1321

• (VI 1320) Leszek składa zeznania przed sądem w Brześciu Kujawskim.

1320/1324

1339

• (27 IV) Leszek składa zeznania przed sądem w Krakowie.

po 1339

heraldyka:

sfragistyka:

+S DVCIS LESTCONIS	SIGILLVM LESTCONIS DVCIS POMERANORVM
+S LESTCONIS DVCIS CVIAVIE ET DNI WLADISLAVIE	+S LESCO ...
+ L...CONIS DEI GRA DVC CVIAV	+S LESTCONIS DEI GRA DVCIS CVIAVIE
+S LESTICONIS DEI GRA DVCIS CVIAV	+S LESTCONIS DEI GRACIA DVCIS CUIAVIE
+S LESTCONIS DVCIS CVIAVIE ET DNI WLADISLAVIE

ciekawostka:

W Roczniku Traski, pod rokiem 1279, znajduje się interesujący zapis dotyczący dzieciństwa Leszka. Miał on któregoś dnia położyć głowę na łonie stryjenki Gryfiny (żony Leszka Czarnego) i wygłosić przepowiednię: "Słuchaj stryjno oto urodzisz maleńkiego synka, którego nazwiesz Bolesław" i to kilkakrotnie powtórzył, pytany przez panie, które siedziały w powozie, nic więcej nie powiedział. Proroctwo Leszka jednak nie spełniło się.

przyczyna śmierci:

NIEZNANA.

miejsce pochówku:

NIEZNANE (istnieje hipoteza, iż Leszek po opuszczeniu Kujaw przebywał w Sandomierzu, gdyż w czasie drugiego procesu polsko-krzyżackiego w roku 1339, jego zeznania zostały złożone pośród duchowieństwa sandomierskiego; być może miejscem pochówku księcia jest zatem kolegiata Narodzenia NMP w Sandomierzu, obecna bazylika katedralna).

literatura:

• August Bielowski, Monumenta Poloniae Historica, Lwów, Kraków 1864-1893
• Błażej Śliwiński, Leszek książę inowrocławski (1274/1275 - po 27 kwietnia 1339), Wydawnictwo Avalon, Kraków 2010
• Kazimierz Jasiński, Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań - Wrocław 2001
• Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003
• Oswald Balzer, Genealogia Piastów, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005
• Stanisław Szczur, Krzysztof Ożóg, Piastowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999

ilustracje:

• Franciszek Piekosiński, Pieczęcie polskie wieków średnich: doba piastowska, Kraków 1899
• Friedrich August Vossberg, Siegel des Mittelalters von Polen, Lithauen, Schlesien, Pommern und Preussen, Berlin 1854
• Kazimierz Stronczyński, Pobieżny przegląd pieczęci Piastów polskich, Warszawa 1881
• Zenon Piech, Ikonografia pieczęci Piastów, TAiWPN Universitas, Kraków 1993