1013

-(6 I) Polskie poselstwo pokojowe (w Allstedt) zapowiada przyjazd Mieszka do Magdeburga w celu przeprowadzenia wstępnych rokowań pokojowych z Henrykiem II.
-(II) Wysłanie Mieszka przez Bolesława do Magdeburga.

Mieszko składa hołd (osobisty?) Henrykowi II.
[...] przybył z wielkimi darami syn Bolesława Mieszko i złożył hołd lenny królowi, po czym przysięgą wzmocnił złożone przyrzeczenie. Następnie odprawiono go z wielkimi honorami i okazano mu wiele uprzejmości, by skłonić go do powtórnego przyjazdu. - Kronika Thietmara

-(23-25 V) Zjazd w Merseburgu.

Małżeństwo z Rychezą, córką Herenfrieda Ezzona, palatyna reńskiego.

-Objęcie zarządu nad ziemią krakowską (z Krakowem).

1014

-Wysłanie Mieszka przez Bolesława do Pragi w celu zawarcia antycesarskiego przymierza z księciem czeskim, Udalrykiem.

Mieszko zostaje uwięziony przez Udalryka i przekazany na dwór cesarski.
Uwolnienie Mieszka przez cesarza Henryka II (dzięki zabiegom Bolesława Chrobrego).

1015

-(VII-VIII) Wielka wyprawa cesarza Henryka II na Polskę.

(3 VIII) Oddziały niemiecko-wieleckie przekraczają Odrę.

-(13 IX) Nieudana próba zdobycia Miśni przez Mieszka.

Mieszko atoli, pouczony przez swego niegodziwego ojca, skoro tylko zauważył, że nasi odeszli rozdzieleni na części, nie pozostawiwszy żadnej osłony, przeprawił się 13 września o świcie przez Łabę pod wspomnianym grodem [Miśnią] z siedmiu legiami i nakazał jednym z nich pustoszyć okolicę, drugim zaś przystąpić do zdobywania grodu. Kiedy to zobaczyli wietnicy, zwątpili o możności ocalenia i zostawiając prawie całą chudobę schronili się do warowni leżącej w górnej części grodu. Nieprzyjaciele, uradowani tym wielce, wdarli się do opuszczonego podgrodzia i zabrawszy wszystko, co tylko tam znaleźli, podpalili je, po czym podłożyli ogień wyżej w dwóch miejscach pod ową warownią i natarli na nią z całą zaciętością. Graf Herman, widząc, jak jego nader szczupła garstka obrońców słabnie, rzucił się na ziemię i błagał o zmiłowanie Chrystusa, jego zaś sławnego męczennika Donata o święte wstawiennictwo, następnie przywołał na pomoc niewiasty. Te stanęły na szańcach i rzucając stąd kamienie wsparły mężczyzn. Ogień, który podłożono, ugasiły w braku wody miodem i, Bogu dzięki, poskromiły wściekłość i zuchwałość wroga. Mieszko, przypatrując się temu wszystkiemu z wznoszącej się obok góry, oczekiwał na przybycie reszty rycerzy. Ci, pustosząc i paląc, gdzie tylko był ogień, wszystko wokoło aż do rzeki Gany, powrócili późno na zdrożonych koniach i byliby przenocowali tam ze swoim wodzem, by ruszyć nazajutrz do szturmu, gdyby nie zauważyli przybierającej wody na Łabie. Z tego powodu wojsko, mimo wielkiego zmęczenia, wycofało się w nader pomyślnych warunkach i ten szczęśliwy manewr ulżył zatroskanemu sercu wodza. - Kronika Thietmara

1017

-(10 VII-IX) Henryk II wyprawia się na Polskę.

Dywersyjny najazd Mieszka na Czechy.
Mieszko wtargnął z 10 legiami do Czech, które wskutek nieobecności księcia Udalryka mniejszy, niż zwykle mogły stawić opór. Przez dwa dni plądrował on kraj i powróciwszy z nieprzebranym tłumem jeńców wielką sprawił radość ojcu. - Kronika Thietmara

1025

-(17 VI) Przejęcie władzy po śmierci Bolesława Chrobrego.
-(25 XII) Koronacja Mieszka II w katedrze gnieźnieńskiej.

1026

-Wysłanie Kazimierza do klasztoru.

[...] w pacholęcym wieku oddany został przez rodziców do klasztoru, gdzie otrzymał gruntowne wykształcenie w świętych pismach. - Kronika polska Galla Anonima

1029

-(VIII) Wyprawa cesarza Konrada II przeciwko Polsce.

W tymże roku cesarz postanowił poprowadzić wojsko na Polskę. W wyznaczonym czasie zebrał on mnóstwo wojska za Łabą w miejscowości, która się naywa Liszka, i pospieszył drogą, którą przedsięwziął [...] Cesarz wraz z wojskiem wiedziony drogą przez lasy, bezdroża, bagna i miejsca puste i niebezpieczne, nadto wyczerpany, nie dotarł dokąd zamierzał, ale za radą niektórych obległ gród Budziszyn, należący ongiś do jego państwa. Koło niego wielu zostało rannych i zabitych z obu stron. Cesarz, widząc, że nie zdoła pokonać swych przeciwników, przesunął wyprawę na rok następny i zawrócił do Saksonii. - Annalista Saxo

Udana obrona oblężonego Budziszyna.
Udalryk, książę czeski, odbija Morawy z rąk polskich (prawdopodobnie podczas dywersyjnego najazdu).
[...] Brzetysław, pokłoniwszy się z nowo zaślubioną ojcu Ołdrzychowi, prostą drogą wyruszył na Morawy. Albowiem przedtem ojciec oddał pod jego władzę całą ową ziemię po zmuszeniu do ucieczki wszystkich Polaków, z których wielu pochwyconych, setkami i setkami w szeregu, okutych, rozkazał był sprzedać na Węgry i dalej. - Kronika Czechów Kosmasa z Pragi

-(jesień/zima) Mieszko zawiera układ o pomocy zbrojnej z Wieletami.

1030

-(I) Śmierć Thietmara, margrabiego zachodniołużyckiego.

Destabilizacja sytuacji wewnętrznej w Niemczech, wobec powrotu z klasztoru Zygfryda, syna magrabiego Hodona.
- Zygfryd (wraz ze sprzymierzonymi buntownikami) udaje się do Mieszka.

-(I-II) Niszczycielski najazd na Saksonię.

Mieszko, który przywłaszczył sobie, na przekór majestatowi cesarskiemu, królestwo u Słowian, napadł ze swoim potężnym wojskiem zbójecko na wschodnie połacie Saksonii i dokonawszy podpaleń i łupiestw, pomordował wielku mężów, pojmał wielką ilość kobiet i uśmiercił niesłychanymi prawie mordami niezliczoną ilość dzieci, a on sam i poprzez swoich ludzi, raczej wspólników diabła, srożył się niezwykłą surowością okrucieństwa w krajach chrześcijan na oczach Boga. - Roczniki hildesheimskie

-Ujawnienie spisku Bezpryma i Ottona Bolesławowica przeciwko władzy Mieszka.

Bezprym i Otton Bolesławowic uciekają na Ruś.

-(lato) Jarosław Mądry, książę kijowski, najeżdża na Polskę (przy wsparciu Bezpryma).

Utrata grodu Bełz.

1031

-(IX) Zjazd z cesarzem Konradem II w Budziszynie.

[Cesarz] zmusił Mieszka długo się opierającego do wydania kraju Łużyczan wraz z kilku innymi grodami, a także zdobyczy, które poczynił w Saksonii w latach poprzednich, oraz do pokoju umocnionego przysięgami. - Roczniki hildesheimskie

Mieszko oddaje Milko i Łużyce Niemcom, w zamian za pokój wieczysty.

-(IX/X) Najazd Jarosława Mądrego i jego brata Mścisława (wspieranych przez Bezpryma i Ottona Bolesławowica).

Jarosław i Mścisław zebrali wojów mnogich, poszli na Lachów, i zajęli Grody Czerwieńskie znowu, i spustoszyli ziemię lacką, i mnóstwo Lachów przywiedli, i rozdzielili ich. - Powieść Minionych Lat

Ów Mieszko po upływie miesiąca [od zawarcia traktatu pokojowego z cesarzem] został przez swego brata Bezpryma wygoniony nagłym najazdem i zmuszony do ucieczki do Udalryka do Czech. - Roczniki hildesheimskie

Gdy Mieszko przystąpił do prześladowania swego brata Ottona, wypędził go na Ruś. Gdy ten tam przez jakiś czas żył żałobnie, zaczął błagać Konrada o łaskę, aby z jego naciskiem i pomocą mógł powrócić do swej ojcowizny. Co gdy cesarz zechciał uczynić, postanowił, że on sam z wojskami z jednej strony, z druiej zaś ów brat, Otton, ruszą na Mieszka. Tego uderzenia Mieszko nie zdoławszy znieść, uciekł do Czech, do księcia Udalryka, na którego cesarz był w tym czasie zagniewany. - Dzieje Konrada II Wipona

Utrata Grodów Czerwieńskich na rzecz Rusi.
Ucieczka Mieszka do Czech.
- Mieszko zostaje uwięziony przez księcia czeskiego, Udalryka.
  Opowiadają też, że Czesi schwytali [Mieszka] zdradziecko na wiecu i rzemieniami skrępowali mu genitalia tak, że nie mógł już płodzić [potomstwa], za to, że król Bolesław, jego ojciec, podobną im wyrządził krzywdę, oślepiwszy ich księcia, a swego wuja. Mieszko tedy powrócił wprawdzie z niewoli, lecz żony więcej nie zaznał. - Kronika Polska Galla Anonima
  [Udalryk] aby się przypodobać cesarzowi, chciał mu wydać Mieszka, cesarz odrzucił taki zbrodniczy układ, mówiąc, że nie chce przyjmować nieprzyjaciela od nieprzyjaciela. - Dzieje Konrada II Wipona
Powrót z Rusi Bezpryma i Ottona Bolesławowica.
- Bezprym przejmuje władzę.

-Rozpad małżeństwa z Rychezą.

Królowa Rycheza, dokonawszy rozwodu z królem mężem swoim tak z powodu nienawiści i podjudzania niejakiej nałożnicy [...] jak też ze wzgardy dla nieznośnego jednocześnie i barbarzyńskiego godnego wzgardy obrządku Słowian [...] - Kronika klasztoru z Brauweiler

1032

-(zima/wiosna) Śmierć Bezpryma.

W tym roku Bezprym został zabity przez swoich, nie bez poduszczenia, braci z powodu najstraszniejszej srogości swego tyraństwa [...] Natychmiast więc Mieszko wrócił do ojczyzny. - Roczniki hildesheimskie

Mieszko powraca z Czech.

-(VII) Zjazd w Merseburgu z cesarzem Konradem II.

I gdy potem za zgodą cesarza przybył do Merseburga i gdy się pokornie oddał pod władzę cesarza, zapomniawszy o koronie i wszystkich ozdobach królewskich, łaskawiej, niż sam mógł przypuszczać, przyjął go cesarz i królestwo, które przedtem sam posiadał, podzielił pomiędzy niego i jego stryjecznego brata Thiedryka, które jednak tenże potem znowu sobie przywłaszczył. - Roczniki hildesheimskie

Wtedy to Mieszko wszystkimi sposobami zabiegał o przychylność cesarzowej Gizeli i innych książąt, aby zasłużył sobie na przywrócenie łaski cesarskiej. Cesarz powodowany miłosierdziem, przebaczył mu i podzieliwszy kraj Polan na trzy części, Mieszka ustanowił księciem tetrarchą, pozostałe dwie dwom pozostałym powierzył. - Dzieje Konrada II Wipona

Mieszko rezygnuje z tytułu królewskiego.
Podział Polski pomiędzy Mieszka, Ottona Bolesławowica oraz ich kuzyna Dytryka.

1033

-Śmierć Ottona Bolesławowica.

1033-1034

-Proces jednoczenia kraju przez Mieszka.

1034

-(10/11 V) Śmierć Mieszka II Lamberta w Poznaniu (?).