Bolesław II płocki

genealogia:

kalendarium:

1262

[Mendog, król litewski] zebrawszy ze swoich Prusów, Litwinów i innych pogańskich ludów wielką gromadę wojowników w liczbie około trzydziestu tysięcy wkroczył na ziemię mazowiecką. Tam najpierw miasto Płock, a potem inne miasta i wsie całej ziemi płockiej w okrutny sposób mieczem i ogniem zupełnie spustoszył łupiąc i rabując. [...]
[...] Mazowszanie w pewnej posiadłości Długosiodło walczyli w starciu z Prusami [raczej Litwinami - przyp. wł.]. A Prusowie odniósłszy zwycięstwo radośnie wrócili do swego kraju. - Kronika wielkopolska

• Płock zostaje spalony przez Litwinów.
• (23 VI) Śmierć Siemowita I.
• Litwini uprowadzają małoletniego Konrada, brata Bolesława.
• (5 VIII) Rycerstwo mazowieckie ponosi klęskę pod Długosiodłem w bitwie z połączonymi siłami Jaćwięgów, Litwinów i Rusinów.

[Bolesław Pobożny] zebrawszy wojsko na prośbę wdowy po Siemowicie, przedwcześnie zmarłym księciu Mazowsza, wszedł na ziemię mazowiecką i odbudował gród płocki, który poganie przedtem spalili. Odbudowany i dobrze obwarowany [gród] podarował wspomnianej wdowie i jej synom Bolesławowi i Konradowi. - Kronika wielkopolska

1262/1264

1263, 1266, 1267

1274/1275

• Bolesław obejmuje zachodnie Mazowsze (z Rawą, Sochaczewem, Gostyninem i Płockiem).

1279

1281/1282

• Oddziały Bolesława napadają i ograbiają żonę Konrada, Jadwigę i córkę Annę, przebywające w Jazdowie.

1283

• Gostynin zostaje spustoszony.

1286

• Bolesław zezwala arcybiskupowi na bicie (w okręgu łowickim) własnej monety, która będzie przyjmowana na całym Mazowszu płockim.

1288

• Możnowładztwo małopolskie (pod przewodnictwem biskupa krakowskiego Pawła z Przemankowa) powołuje Bolesława na tron krakowski.
• Zdobycie ziemi sandomierskiej.
• Henryk IV zbrojnie wkracza do Krakowa (zostaje wpuszczony do miasta przez cech rzeźników).
• Początek wojny z Henrykiem IV (przy wsparciu Władysława Łokietka, Kazimierza łęczyckiego i Lwa halickiego).

1289

[Gdy książęta śląscy] wracali na Śląsk, w czasie postoju koło miasta Siewierza napada na nich książę kujawski Władysław Łokietek z innymi książętami. A ponieważ oni także chwycili za broń dwudziestego szóstego lutego dochodzi do zawziętej walki między braćmi i rycerzami. I po wielkiej obustronnej rzezi zwycięstwo, jakkolwiek krwią drogo okupione, przypadło Łokietkowi i jego towarzyszom. Bardzo wielu spośród rycerzy śląskich padło, albo w czasie ucieczki dostało się do niewoli. Ginie w tej bitwie syn księcia głogowskiego Konrada, książę szprotawski [raczej ścinawski - przyp. wł.] Przemysł, który dopiero co osiągnął wiek młodzieńczy. [...] Książę opolski Bolesław ranny dostaje się do niewoli. - Kronika Jana Długosza

• (26 II) Zwycięstwo pod Siewierzem (na terytorium Kazimierza bytomskiego, lennika czeskiego).
  • Śmierć Przemka ścinawskiego.
  • Władysław pojmuje i więzi Bolka I opolskiego.
• Nieudana próba zdobycia zamku wawelskiego.
• (lato) Układ z Konradem II czerskim.
  • Bolesław przekazuje Konradowi ziemię sandomierską w zamian za wycofanie się z rywalizacji o Kraków.
    • Możni małopolscy przenoszą swe poparcie na Władysława.
• (VIII) Henryk IV odzyskuje władzę w Krakowie.

1291

• Początek sojuszu z Wacławem II.

1292

• Zajęcie Sandomierza.
• Oblężenie Sieradza.
• (9 X) Władysław Łokietek i Kazimierz łęczycki składają hołd Wacławowi.
  • Władysław Łokietek zrzeka się roszczeń do ziemi krakowskiej i sandomierskiej na rzecz Wacława.

1294

• Bolesław obejmuje pełnię władzy na Mazowszu.
  • Pogorszenie stosunków z Wacławem II.

1295

1296

• (II-III) Udzielenie wsparcia Władysławowi Łokietkowi w wojnie z Henrykiem Głogowskim i Bolkiem I opolskim.

1297

1300

• Wojska czeskie pustoszą okolice Gostynina i Płocka.

1300/1310

1302

• (22 VII) Kunegunda zostaje mniszką w klasztorze Św. Jerzego na zamku praskim.

1310

• Wydzielenie Warszawy i Liwu Siemowitowi.
• Trojden obejmuje Czersk.

1312/1313

1313

heraldyka:

sfragistyka:

+S BOLESLAI DEI GRACIA DVCIS MAZOVIE

ciekawostka:

Druga żona Bolesława - Kunegunda, zanim poślubiła mazowieckiego księcia była wcześniej klaryską praską. Po raz pierwszy do zakonu wstąpiła (samowolnie) w roku 1276, ale 22 listopada tegoż samego roku ojciec odebrał ją z klasztoru i zaręczył z Hartmanem, synem Rudolfa I Habsburga. Te zaręczyny jednak zerwano i Kunegunda powróciła do klasztoru 8 września 1277 roku, skąd w początkach 1291 roku odebrał ją brat Wacław II i zaślubił z Bolesławem.
Małżeństwo zapewne nie było udane, gdyż w roku 1302 doszło do rozwodu i jeszcze tego samego roku (22 lipca) Kunegunda ponownie została mniszką (w klasztorze Św. Jerzego na zamku praskim), gdzie niebawem (19 września) uzyskała godność ksieni. Zmarła w klasztorze 27 listopada 1321 roku.

przyczyna śmierci:

NIEZNANA.

miejsce pochówku:

KATEDRA W PŁOCKU (zgodnie z informacją przekazaną przez Jana Długosza).

literatura:

• Błażej Śliwiński, Leszek książę inowrocławski (1274/1275 - po 27 kwietnia 1339), Wydawnictwo Avalon, Kraków 2010
• Kazimierz Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań - Wrocław 1998
• Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003
• Oswald Balzer, Genealogia Piastów, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005
• Paweł Żmudzki, Studium podzielonego Królestwa - Książę Leszek Czarny, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2000
• Przemysław Wiszewski, Siemowit I i jego czasy, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2002
• Stanisław Szczur, Krzysztof Ożóg, Piastowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999
• Stefan Krzysztof Kuczyński, Pieczęcie książąt mazowieckich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 1978

ilustracje:

• Kazimierz Stronczyński, Pobieżny przegląd pieczęci Piastów polskich, Warszawa 1881