Siemomysł (Siemaszko) Inowrocławski (Kujawski)
Kronika Jana Długosza
genealogia:
| rodzice → drzewo genealogiczne | |
|---|---|
| Kazimierz I Konradowic | Konstancja, córka Henryka II Pobożnego |
| życie | |
| 1245/1250 - X/24 XII 1287 | |
| małżeństwa | |
| |
| potomstwo → drzewo genealogiczne | |
| |
| panowanie | |
| 1267-1269: Bydgoszcz, Gniewkowo, Inowrocław, Kruszwica, Michałowo, Wyszogród 1269-1270, 1271: Gniewkowo, Inowrocław, Michałowo, Wyszogród 1270-1271: Gniewkowo, Inowrocław, Michałowo 1278-1287: Bydgoszcz, Gniewkowo, Inowrocław, Michałowo | |
kalendarium:
1261
1262
-(4 X/zima) Porozumienie pokojowe z ojcem Kazimierzem.1267
-(14 XII) Śmierć Kazimierza Konradowica.- Siemomysł obejmuje władzę w ziemi inowrocławskiej, bydgoskiej, wyszogrodzkiej, słońskiej, michałowskiej i kruszwickiej (z Radziejowem).
1267/1269
-Siemomysł przeprowadza lokacje (na prawie magdeburskim) Inowrocławia, Gniewkowa (???) i Kruszwicy (???).- Wzrost niezadowolenia możnych inowrocławskich.
1268
-(3 I) Spotkanie (w Chełmnie) z królem czeskim Przemysłem Ottokarem II (podążającym na krucjatę do Prus) oraz z Mściwojem II, księciem pomorskim.-(II) Małżeństwo z Salomeą, córką Sambora II, księcia lubiszewsko-tczewskiego.
- Siemomysł zacieśnia sojusz z Samborem II oraz z Zakonem Krzyżackim.
1269
[...] niejaki Teodoryk, ochrzczony Prus, wydał Bydgoszcz, gród Ziemomysła, Bolesławowi Pobożnemu, księciu Wielkopolski. Ziemomysł zaś widząc, że tak haniebnie został opuszczony, przekazał w darze Bolesławowi, księciu Wielkopolski, sławny gród kruszwicki, aby dzięki jego roztropności odzyskać przychylność rycerstwa kujawskiego i przywołać je do uległości względem siebie. - Kronika wielkopolska-(/1 IX) Bunt możnych (pod przewodnictwem biskupa kujawskiego Wolimira) na Kujawach inowrocławskich przeciwko prokrzyżackim i proczeskim rządom Siemomysła.
- Bolesław Pobożny wkracza na Kujawy i zajmuje Bydgoszcz.
- Siemomysł przekazuje Bolesławowi kasztelanię kruszwicką (w zamian za mediację u biskupa Wolimira).
- (8 XI) Ugoda z biskupem Wolimirem.
ok. 1269
1270
-Siemomysł udziela gościny wygnanemu (przez Mściwoja II świeckiego i książąt zachodniopomorskich) Warcisławowi II, księciu gdańskiemu.- Przekazanie Wyszogrodu Warcisławowi II (w celu przygotowania wyprawy na Gdańsk).
1271
-(9 V) Śmierć Warcisława II gdańskiego.-(VI) Bunt możnych na Kujawach inowrocławskich przeciwko rządom Siemomysła.
- Siemomysł przybywa na dwór Leszka (w Sieradzu) i przekonuje go do zmiany orientacji politycznej (na proczeską).
- (VII) Wyjazd wraz z bratem Leszkiem Czarnym do Pragi.
- (14 VII) Udział w potwierdzeniu pokoju czesko-węgierskiego.
- (VII) Wyjazd wraz z bratem Leszkiem Czarnym do Pragi.
- (/8 VIII) Bolesław Pobożny (z pomocą Mściwoja II pomorskiego) zdobywa Kujawy inowrocławskie.
1273
-(7 VIII/XII) Bolesław Pobożny przekazuje księstwo inowrocławskie Leszkowi Czarnemu (bez Bydgoszczy, Kruszwicy, Wyszogrodu i Radziejowa).- Leszek powraca do koalicji prowęgierskiej.
1277/1278
-(30 XII) Śmierć Sambora II tczewskiego.- Siemomysł i Salomea wyprawiają się na Pomorze Gdańskie (?).
- Tymczasowe zajęcie Tczewa.
- Wycofanie się z Pomorza wskutek kontrofensywy Mściwoja II.
1278
-(24 VIII) Zjazd w Lądzie.- Leszek Czarny restytuuje Siemomysła w Inowrocławiu i Bydgoszczy (dzięki mediacji Przemysła II).
- Siemomysł zobowiązuje się do odstąpienia od popierania rycerzy niemieckich i Zakonu Krzyżackiego, a także do prowadzenia dalszej akcji koonizacji na prawie niemieckim, wyłącznie w porozumieniu z możnymi kujawskimi.
1280
-(16 X) Zjazd pokojowy z Mściwojem II pomorskim w Rzepce nad rzeką Brdą.- Siemomysł i Salomea odstępują od roszczeń spadkowych po Samborze II w zamian za powrót kasztelanii wyszogrodzkiej do księstwa inowrocławskiego po śmierci Mściwoja II.
1284
-(lato) Leszek i Siemomysł wyprawiają się przeciwko Zakonowi Krzyżackiemu.- Zawarcie układu rozejmowego z Krzyżakami (ważnego do 8 XI).
- Leszek i Siemomysł nie wznawiają działań wojennych (m.in. wobec niechętnej postawy Przemysła II).
1285
-(15 VIII) Zjazd z Władysławem Łokietkiem i Przemysłem II w Sulejowie.1287
-(X/24 XII) Śmierć Siemomysła Inowrocławskiego.
Siemomysł Inowrocławski -
podobizna z pieczęci pieszej
heraldyka:


sfragistyka:
![]() +SIGILLVM DVCIS ZEMOMISLII | ![]() +S ZEMOMIZLII DI GRA DVCIS DE WLADIZLAV IVNIORI |
![]() +S DVCIS ZEMOMISLII |
ciekawostka:
Niezwykle zagadkowa jest kwestia ewentualnej wyprawy wojennej Siemomysła i jego żony Salomei na Pomorze Gdańskie. Zgodnie bowiem z zeznaniem ich syna Kazimierza, złożonym w roku 1339 na procesie polsko-krzyżackim w Warszawie, para książęca uderzyła na Pomorze po śmierci księcia tczewskiego, Sambora II (ojca Salomei). Miało wówczas dojść do zdobycia Tczewa, jednak udana kontrofensywa Mściwoja II gdańskiego zniweczyła wszelkie nabytki terytorialne książąt kujawskich.
Część historyków nie dowierza zupełnie sprawozdaniu księcia Kazimierza. Inni są przekonani, iż interwencja ta miała miejsce nie zaraz po śmierci Sambora II (1277/78), lecz później - w roku 1285, kiedy to rzeczywiście na Pomorzu Gdańskim doszło do wewnętrznego konfliktu (bunt jednego z możnych przeciwko Mściwojowi II).
przyczyna śmierci:
NIEZNANA (prawdopodobnie CHOROBA, biorąc pod uwagę wiek księcia).
miejsce pochówku:
Prawdopodobnie KOŚCIÓŁ FRANCISZKANÓW W INOWROCŁAWIU (dziś już nieistniejący; w roku 1865 szczątki Siemomysła i innych książąt inowrocławskich oraz Warcisława II gdańskiego miały zostać przeniesione na cmentarz przy kościele pw. Imienia Najświętszej Marii Panny w Inowrocławiu, skąd następnie zostały usunięte przez jednego z tamtejszych proboszczów, w rezultacie przeprowadzonego plantowania ziemi).
literatura:
- August Bielowski, Monumenta Poloniae Historica, Lwów, Kraków 1864-1893
- Błażej Śliwiński, Leszek książę inowrocławski (1274/1275 - po 27 kwietnia 1339), Wydawnictwo Avalon, Kraków 2010
- Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003
- Oswald Balzer, Genealogia Piastów, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005
- Paweł Żmudzki, Studium podzielonego Królestwa - Książę Leszek Czarny, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2000
- Stanisław Szczur, Krzysztof Ożóg, Piastowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999
ilustracje:
- Kazimierz Stronczyński, Pomniki książęce Piastów, lenników dawnej Polski w pieczęciach, budowlach, grobowcach i innych starożytnościach zebrane i objaśnione, Piotrków 1888
Wszelkie materiały (m.in. treści, elementy graficzne oraz kod strony) zawarte na tej witrynie nie mogą być zamieszczane na innych stronach, rozpowszechniane i wprowadzane do systemów gromadzenia danych bez uprzedniej zgody Autora.



