Siemowit I Mazowiecki
Kronika Jana Długosza
genealogia:
| rodzice → drzewo genealogiczne | |
|---|---|
| Konrad I Mazowiecki | Agafia, córka Światosława Igorewica, księcia nowogrodzko-siewierskiego i przemyskiego |
| życie | |
| ok.1215 - 23 VI 1262 (Jazdów) | |
| małżeństwa | |
| |
| potomstwo → drzewo genealogiczne | |
| |
| panowanie | |
| 1247-1248: Czersk 1248-1262: Mazowsze | |
kalendarium:
1239
-(9 VII) Zjazd w Przedborzu z Grzymisławą i Bolesławem.1247
-(30/31 VIII) Śmierć Konrada Mazowieckiego.- Kazimierz zagarnia ziemię łęczycko-sieradzką.[...] Kazimierz po pogrzebie ojca znienacka zajął Łęczycę, Spicymierz i Rozprzę, podczas gdy jego brat Siemowit i matka ich bawili przy ojcowskich obrzędach żałobnych. - Kronika wielkopolska
- Przejęcie władzy w ziemi czerskiej.
1248
-(25 II/) Śmierć brata Bolesława Konradowica.- Kazimierz zagarnia ziemię dobrzyńską.
- Siemowit obejmuje Mazowsze.
ok. 1248
-Ślub z Perejesławą, córką Daniela, księcia halickiego.1248-1249
-Nieudana wyprawa przeciwko Jaćwięgom.1254
-(8 V) Uroczystości w Krakowie ku czci Św. Stanisława, połączone ze zjazdem książąt piastowskich.-(24 XI) Układ Siemowita i Daniela halickiego z Krzyżakami w Raciążu w sprawie współpracy w podboju Jaćwięgów.
- Zakon Krzyżacki uzyskuje prawo do 2/3 ziem zdobytych na Jaćwięgach.
- (XII) Siemowit z żoną zostają uwięzieni przez Kazimierza.[Kazimierz] pojmał rodzonego brata swego Siemowita, księcia Mazowsza, oraz żonę jego i zatrzymał ich w niewoli. - Kronika wielkopolska
- (XII) Siemowit z żoną zostają uwięzieni przez Kazimierza.
1254-1255
-Wyprawy przeciwko Jaćwięgom.1255
-(IV) Uwolnienie Siemowita (dzięki zabiegom Bolesława i legata papieskiego Opizona).- Przemysł i Kazimierz (wraz z posiłkami przysłanymi przez Bolesława Pobożnego, Bolesława Wstydliwego i Siemowita) ruszają na odsiecz Nakła.Przemysł zaś zebrawszy wojsko swoje i swego brata Bolesława, wespół z Kazimierzem, księciem Kujaw, zewsząd obwałował wspomniany gród. Bolesław Wstydliwy, książę Krakowa, przysłał mu na pomoc tysiąc, a Siemowit Konradowic, książę Mazowsza, ośmiuset zbrojnych. - Kronika wielkopolska
1256
-(wiosna) Wyprawa przeciwko Pomorzanom.- Spalenie grodu w Raciążu.
- (21 V) Pomorzanie zwyciężają pod Nakłem.
1257
-(4 VIII) Układ Kazimierza i Siemowita z Krzyżakami we Włocławku.- Rezygnacja z pretensji do krzyżackich zdobyczy terytorialnych w Prusach.
1258
-Litewski najazd na Mazowsze.- Litwini (przejściowo) zajmują gród Ornymę pod Płockiem.
1259
-(29 IX-6 X) Wyprawa Bolesława Pobożnego, Bolesława Wstydliwego, Siemowita oraz Romana halickiego na ziemię łęczycką.1260
-(15 VI) Układ sojuszniczy z Zakonem Krzyżackim w Troszynie.- Krzyżacy obiecują przekazać Siemowitowi 1/6 ziem zdobytych na Jaćwięgach w zamian na pomoc militarną.
- (13 VII) Porażka wojsk zakonnych (i mazowieckich ?) nad jeziorem Durbe.
- Porozumienie pokojowe z Kazimierzem (dzięki mediacji Bolesława).
1261
-Porażki wojsk zakonnych (i wspierających je oddziałów mazowieckich ?) w starciach z Litwinami w Sambii (21 I) i pod Pokarvis (22 I).1262
-(wiosna-lato) Odwetowa litewska wyprawa na Mazowsze.- Płock zostaje spalony przez Litwinów.Tam [Mendog] najpierw miasto Płock, a potem inne miasta i wsie całej ziemi płockiej w okrutny sposób mieczem i ogniem zupełnie spustoszył łupiąc i rabując. - Kronika wielkopolska
- (23 VI) Śmierć Siemowita I Mazowieckiego w Jazdowie.
- (5 VIII) Rycerstwo mazowieckie ponosi klęskę pod Długosiodłem w bitwie z połączonymi siłami Jaćwięgów, Litwinów i Rusinów.[...] Mazowszanie w pewnej posiadłości Długosiodło walczyli w starciu z Prusami [raczej Litwinami - przyp. wł.]. A Prusowie odniósłszy zwycięstwo radośnie wrócili do swego kraju. - Kronika wielkopolska

Siemowit I Mazowiecki - podobizna
z tzw. pateny płockiej
heraldyka:

sfragistyka:
![]() +S SEMOVITI DVCIS MAZOVIE 7 CHYRNEN | ![]() +S SEMOVITI DVCIS MAZOVIE 7 CIRNSC |
![]() +S SEMOVITI DEI GRA DVCIS MAZOVIE ET CIRNENSIS |
ciekawostka:
W 1258 oskarżono przed papieżem Aleksandrem IV Zakon Krzyżacki o uciskanie Prusów. Wówczas to książę Siemowit wysłał list do Stolicy Apostolskiej, w których bronił Zakon przed "bezpodstawnymi pomówieniami". Siemowit był zmuszony do takiego posunięcia, gdyż jego księstwo było w ciągłym zagrożeniu ze strony Jaćwięgów i Litwinów.
ważniejsze fundacje:
| 1255 | klasztor Dominikanów w Warce |
|---|
przyczyna śmierci:
ZAMORDOWANY przez oddział litewski (czynu tego miał osobiście dokonać szwagier księcia, Szwarno albo ruski banita Ostafij Konstantynowicz).
Kronika wielkopolska informuje, iż po nagłym rusko-litewskim najeździe na Jazdów, Siemowit wraz z synem Konradem zostali pojmani. Napastnicy pojmawszy ich obeszli się z nimi haniebnie. Szwarno zaś, syn siostry Daniela, króla Rusi, własnoręcznie uciął głowę wspomnianemu księciu Siemowitowi, w takich okolicznościach pojmanemu [...]
miejsce pochówku:
BRAK (zgodnie z informacją podaną przez Rocznik Traski, zwłoki księcia zostały spalone).
literatura:
- Andrzej Jureczko, Testament Krzywoustego, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1988
- Franciszek Piekosiński, Pieczęcie polskie wieków średnich: doba piastowska, Kraków 1899
- Friedrich August Vossberg, Siegel des Mittelalters von Polen, Lithauen, Schlesien, Pommern und Preussen, Berlin 1854
- Kazimierz Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań - Wrocław 1998
- Kazimierz Stronczyński, Pomniki książęce Piastów, lenników dawnej Polski w pieczęciach, budowlach, grobowcach i innych starożytnościach zebrane i objaśnione, Piotrków 1888
- Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003
- Mikołaj Gładysz, Zapomniani krzyżowcy: Polska wobec ruchu krucjatowego w XII-XIII wieku, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2002
- Oswald Balzer, Genealogia Piastów, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005
- Paweł Żmudzki, Studium podzielonego Królestwa - Książę Leszek Czarny, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2000
- Przemysław Wiszewski, Siemowit I i jego czasy, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2002
- Stanisław Szczur, Krzysztof Ożóg, Piastowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999
- Stefan Krzysztof Kuczyński, Pieczęcie książąt mazowieckich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 1978
Wszelkie materiały (m.in. treści, elementy graficzne oraz kod strony) zawarte na tej witrynie nie mogą być zamieszczane na innych stronach, rozpowszechniane i wprowadzane do systemów gromadzenia danych bez uprzedniej zgody Autora.



