XHTML 1.1 | CSS 2.1
strona główna | forum dyskusyjne | nagrody, wyróżnienia | strony zaprzyjaźnione | kontakt z Autorem | zostań Dobrodziejem
WACŁAW I ZATORSKI (OŚWIĘCIMSKI)
genealogia, heraldyka:
rodzice → drzewo genealogiczne:
  • Kazimierz I, książę oświęcimski
  • Anna, córka Henryka VIII Młodszego Wróbla, księcia żagańskiego
życie:
  • 1413/15 - 21 X 1465/29 VII 1468
panowanie:
  • OŚWIĘCIM, ZATOR, TOSZEK: 1433/34 - 1438, 1440 - 1445 (współrządy)
  • OŚWIĘCIM, TOSZEK: 1438 - 1440 (współrządy)
  • ZATOR, WADOWICE: 1445 - 1465/68
małżeństwa:
  1. OO  ok.1450-1465/68: Małgorzata, córka Urbana 'Świrczyny' Kopczowskiego herbu Nowina, szlachcica z ziemi siewierskiej
potomstwo → drzewo genealogiczne:
  1. Kazimierz (ok.1450 - 8 I/7 VII 1490)
    Wacław (ok.1450 - 14 IX 1484/5 X 1487)
    Jan (Janusz) (ok.1455 - 17 IX 1513)
    Władysław (ok.1455 - 28 V/21 IX 1494)
    Zofia (? - przed 1466)
    Katarzyna (? - przed 1466)
    Agnieszka (? - po 1465)
herb Piastów górnośląskich
Wacław I zatorski
sfragistyka:
pieczęć herbowa (1445)

1433/1434

-Śmierć Kazimierza I oświęcimskiego.
  • Faktyczną władzę w księstwie oświęcimskim przejmuje Wacław (formalnie współrządy z młodszymi braćmi Janem i Przemysłem).

1438

-(II) Najazd Dziersława z Rytwian na księstwo oświęcimskie.
  • (25 II) Utrata Zatora.
-(20 IX-XI) Władysław III wyprawia się do Czech w celu intronizacji Kazimierza Jagiellończyka.
  • (2 X) Wacław, Przemysł i Jan, pod rygorem utraty Zatora, zobowiązują się (w Toszku) do zachowania rozejmu przez okres roku (do 29 IX 1439) oraz do złożenia hołdu Kazimierzowi po jego koronacji na króla czeskiego, pod warunkiem uzyskania przez niego poparcia innych książąt śląskich.

1440

-(26 X) Władysław III zwraca Zator książętom oświęcimskim w zamian za zamek w Barwałdzie, obietnicę hołdu i likwidację fortyfikacji obronnych.

1441

-(9 I) Wacław przyrzeka złożenie hołdu lennego królowi polskiemu (w przeciągu 4 tygodni) w imieniu własnym oraz swych młodszych braci.
  • (/III) Hołd lenny Wacława zatorskiego (?).

1445

-(19 I) Podział księstwa oświęcimskiego (przeprowadzony przez Mikołaja V karniowsko-raciborskiego).
  • Jan obejmuje Oświęcim, Kęty, Żywiec i połowę Gliwic, Wacław - Zator i Wadowice, a Przemysł ziemię toszecką.
  • Zobowiązanie się Jana i Przemysła do partycypacji w kosztach budowy zamku i umocnień fortyfikacyjnych w Zatorze.

1447

-(24-26 VI) Wacław bierze udział w uroczystościach koronacyjnych Kazimierza Jagiellończyka w Krakowie.

ok. 1450

-Małżeństwo z Małgorzatą, córką Urbana 'Świrczyny' Kopczowskiego, szlachcica z ziemi siewierskiej.

1454

-(9-10 II) Uczestnictwo w uroczystościach ślubnych Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Habsburżanki w Krakowie.

1456

-(25 VI) Kazimierz Jagiellończyk wydaje akt protekcyjny dla księstwa zatorskiego.
  • Odnowienie układów lennych.
  • Wacław zostaje zwolniony z obowiązku finansowania wojny w Prusach i udzielania wsparcia militarnego Koronie Polskiej (zapewne z powodu niestabilnej sytuacji wewnętrznej w księstwie zatorskim).

1457-1458

-Nieopłaceni najemnicy z Prus zajmują Górę Żebraczy, Myślenice i Górę Wapienną, skąd przeprowadzają napady na ziemię oświęcimską, zatorksą, siewierską, sławkowską, chrzanowską i krakowską.
  • (VI 1457) Jan IV przyłącza się do zbuntowanych zaciężnych.
    • (16 VII) Wacław otrzymuje listy wypowiednie od Jana oraz innych zbuntowanych rotmistrzów.

1462

-Król czeski, Jerzy z Podiebradu uznaje (na zjeździe w Głogowie) fakt podległości księstw oświęcimskiego i zatorskiego Królestwu Polskiemu (na zasadzie status quo, bez wyrzekania się praw i roszczeń Korony Czeskiej do tych księstw).

1465/1468

-(21 X 1465/29 VII 1468) Śmierć Wacława I zatorskiego.
1440-1450zamek w Zatorze
  • Kazimierz Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2007
  • Krzysztof Rafał Prokop, Księstwa oświęcimskie i zatorskie wobec Korony Polskiej w latach 1438-1513. Dzieje polityczne, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 2002
  • Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003
  • Stanisław Szczur, Krzysztof Ożóg, Piastowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999