Bolesław V Wstydliwy
Był człowiekiem obyczajnym, wstydliwym, umiarkowanym i łaskawym, nikomu złem na zło nie odpowiadał, wolności Kościoła obrońca, rycerzy prawdziwy miłośnik, ponieważ sobie nic nie pozostawił, lecz wszystko rycerzom szczodrze oddał, mnichów wszelakich był dobroczyńcą.
Rocznik Traski
Rocznik Traski
genealogia:
| rodzice ⇒ drzewo genealogiczne | |
|---|---|
| Leszek I Biały | Grzymisława, córka Ingwara Jarosławowicza, księcia łuckiego |
| życie | panowanie (Kraków) |
| 21 VI 1226 - 7 XII 1279 | 1243 - 1279 |
| małżeństwa | |
| |
kalendarium:
1228
-(V) Władysław Laskonogi adoptuje Bolesława.1232
-Uzyskanie Sandomierza od Henryka Brodatego.1233
★
[...] Konrad pojmał go [Bolesława] wraz z matką i związanego oddał pod ścisłą straż w grodzie Sieciechowie. - Kronika wielkopolska-(zima/wiosna) Pojmanie Grzymisławy i Bolesława przez Konrada Mazowieckiego.- Odbicie jeńców z niewoli przez Klemensa z Ruszczy, dostojnika małopolskiego (działającego z polecenia Henryka).
1234
-(wiosna) Początek wojny Henryka Brodatego z Konradem o Małopolskę.-(VIII) Ugoda w Luchani (nad Wartą).
- Bolesław obejmuje ziemię sandomierską i przekazuje kilka grodów Henrykowi Brodatemu.
1235
-(VI) Zatwierdzenie układu luchańskiego przez papieża Grzegorza IX.-Najazd Konrada (z synem Bolesławem) na Sandomierszczyznę.
- Utrata ziemi radomskiej.
1239
★
1239. Bolesław syn Leszka poślubił córkę króla Węgier. - Rocznik kapituły krakowskiej-Zaślubiny z małoletnią Kingą (Kunegundą), córką Beli IV, króla Węgier.-(9 VII) Zjazd w Przedborzu z Konradem Mazowieckim.
- Konrad zgadza się na objęcie ziemi sandomierskiej przez Bolesława.
1241
★
Następnie z niezwykłą szybkością [Batu-chan] przybywa do Polski i łupi oraz pustoszy dwa ludne w tym czasie w Polsce miasta: Lublin i Zawichost oraz sąsiadujące z nimi powiaty i ziemie. A widząc, że jest objuczony ogromnym łupem jeńców obojga płci, pobranych spośród Polaków i Rusinów, drogą, którą przybył, wraca na Ruś. Odprowadziwszy brańców w bezpieczne miejsce, wraca pośpiesznie do Polski. A ponieważ rzeki polskie: Bug i Wisła, pozwoliły na przejście po lodzie, przybywa do Sandomierza. Oblega ciasno ze wszystkich stron zarówno zamek, jak miasto Sandomierz. Zdobywszy je wreszcie, [Tatarzy] zabijają opata koprzywnickiego i wszystkich braci klasztoru koprzywnickiego, zakonu cystersów, oraz wielką liczbę duchownych i świeckich, mężczyzn i kobiet, szlachty i ludu obojga płci, którzy się tam zgromadzili w celu ratowania życia lub obrony miejsca. Urządzają wielką rzeź starców i dzieci i jedynie kilku młodym darują życie, ale zakuwają ich jak najgorszych niewolników w straszne dyby. [...]Ponieważ książę krakowski i sandomierski [tylko sandomierski; księciem krakowskim był Henryk Pobożny - przyp. wł.], Bolesław Wstydliwy, nie mógł stawić oporu tak silnemu wrogowi z powodu młodego wieku i braku sił i przebywał ze swoją matką, księżną Grzymisławą, na zamku krakowskim [...] - Kronika Jana Długosza-(I) Oddziały tatarskie (mongolskie) najeżdżają ziemię sandomierską.
- Bolesław (z rodziną) ucieka do Krakowa.
- Tatarzy zdobywają i plądrują Lublin (I), Zawichost (I) i Sandomierz (13 II).
★
Już Tatarzy docierali do miasta Połańca, położonego nad rzeką Czarną, i rozkładali się obozem we wsi zwanej Wielkie Tursko, kiedy dopadł ich wojewoda krakowski Włodzimierz z pozostałymi rycerzami krakowskimi, nader jednak nielicznymi, ale zdecydowanymi zwyciężyć lub zginąć, a zaatakowawszy ich znienacka z największą odwagą, stacza z nimi bitwę. Ale choć Włodzimierz wskutek zaskakującego ataku sprawił wśród Tatarów ogromną rzeź i walczył z nimi bardzo wytrwale, Tatarzy jednak zauważyli w końcu niewielką garstkę jego ludzi. Dodawszy sobie nawzajem otuchy, gromadzą wielki oddział jazdy, przełamują szyki polskie i pokonują Polaków. [...] Wojewoda Włodzimierz w trosce nie o siebie, lecz o ojczyznę, aby miał jej kto bronić, zdołał ujść cało. - Kronika Jana Długosza-(II) Wojska dowodzone przez wojewodę krakowskiego Włodzimierza wkraczają na ziemię sandomierską.- (13 II) Porażka wojsk krakowsko-sandomierskich pod Turskiem Wielkim.
- Wojska tatarskie wycofują się do Sandomierza.
★
[Tatarzy] wracają na Ruś i sprowadziwszy większą liczbę wojska dla uzupełnienia tych, którzy padli pod Turskiem, wracają do Polski z wielką wrzawą i zawziętością, by zemścić się na Polakach za zadaną im klęskę. [...][...] wojewoda krakowski Włodzimierz i kasztelan Klemens; wojewoda Pakosław i kasztelan Jakub Raciborowic - sandomierscy z resztą panów i szlachty z księstw krakowskiego i sandomierskiego zabiegają drogę Tatarom i ich potężnym wojskom we wsi Chmielnik, położonej w pobliżu miasta Szydłowa. Nie przerażeni zupełnie wielką liczbą Tatarów, o której wiedzieli od zwiadowców i którą sami na własne oczy zobaczyli, w poniedziałek, nazajutrz po niedzieli "Iudica", czyli osiemnastego marca, o wschodzie słońca staczają bitwę z Tatarami.[...] I tak po utracie wodzów [rycerze polscy] rozbici i pokonani przez konnicę tatarską zwracają się do ucieczki. Choć w wyniku niej uszło wielu pod osłoną lasów, dzięki znajomości dróg, to jednak większa część wojska polskiego znalazła w tej bitwie chwalebną śmierć w obronie wiary i ojczyzny. [...] - Kronika Jana Długosza-(III) Ofensywa tatarska w kierunku Krakowa.
- Klęski wojsk polskich w bitwach pod Chmielnikiem (18 III) i Tarczkiem (19 III).
★
[...] Bolesław Wstydliwy, dowiedziawszy się o klęsce swoich [wojsk] pod Chmielnikiem, z zamku krakowskiego, jakby i tam nie był bezpieczny, uciekł z matką i swoją żoną, błogosławioną Kingą oraz z innymi bliższymi sobie osobami i rzeczami i całym książęcym dobytkiem do swego teścia na Węgry. [...]Ale kiedy zastał [tam] nader trudną sytuację z powodu potężnego najazdu pogan, ucieka na Morawy i zatrzymuje się w klasztorze cystersów w [...]. - Kronika Jana Długosza-(18/28 III) Bolesław (z rodziną) ucieka na Węgry (a następnie na Morawy).
1243
★
Wezwawszy więc na pomoc księcia opolskiego Mieczysława [...], po uzyskaniu posiłków od księcia poznańskiego Przemysła, Litwinów i Jaćwingów wymieniony książę Mazowsza Konrad i jego syn Kazimierz najeżdżają zbrojnie ziemię sandomierską. - Kronika Jana Długosza---
Bolesław, [...] bratanek jego [Konrada], spotkawszy się z nim w Suchodole, stoczył bitwę i powaliwszy wielu Mazowszan wypędził swego stryja z kraju. - Kronika wielkopolska-Konrad zostaje wypędzony z Krakowa.
- Bolesław przejmuje władzę w Krakowie.
- (25 V) Rozbicie wojsk Konrada i Kazimierza (wspomaganych przez oddziały opolskie Mieszka, wielkopolskie Przemysła, Litwinów i Jaćwięgów) przez stronników Bolesława Wstydliwego w bitwie pod Suchodołem.
1244
-(30 V) Zjazd w Chrobrzu.1245
-(16 V) Wiec w Chrobrzu.-Bolesław wspiera wyprawę Rościsława, kandydata węgierskiego na tron księstwa halickiego.
- (17 VII) Porażka pod Jarosławiem.
1246
-(30 III) Wiec książęcy w Koniemłotach.★
[...] książę mazowiecki Konrad z przykrością znosząc to, że w innym czasie został pod Suchodołem pokonany przez bratanka, i nie mogąc dopuścić, aby tak haniebne zawstydzenie minęło bez pomsty, wolał raczej obrazić Boga przez splamienie sumienia niż zaniechać zemsty. I zebrawszy mnóstwo Litwinów [Konrad] wtargnął do ziemi swego bratanka łupiąc [ją]. Gdy Bolesław zabiegł mu drogę pod Zaryszowem, stoczyli ze sobą wielką bitwę. Lecz gdy Bolesław został - niestety - zmuszony do ucieczki, Litwini i Mazowszanie zabili bardzo wielu sandomierzan i krakowian, wielu z nich biorąc do niewoli. - Kronika wielkopolska---
Po upływie też niedługiego czasu - wiedział bowiem, że siły księcia Bolesława zostały przez niego złamane - ze swoimi tylko wojskami, ze swym synem, księciem Kujaw i Łęczycy Kazimierzem oraz swym zięciem, księciem opolskim Mieczysławem wkroczył do ziemi krakowskiej. Nie chcąc tracić czasu na zdobywanie zamków i miast, gdy i mieszczanie krakowscy z pogardą odrzucili wezwanie do poddania się, do trzech miejscowości wprowadza załogi. Najpierw zdobywa gród położony naprzeciw zamku i miasta Krakowa tam, gdzie Rudawa wpada do Wisły oraz drugi na brzegu [Wisły] w pobliżu klasztoru tynieckiego. Te dwa zamki obsadza załogą ze swoich żołnierzy. Trzeci buduje w Lelowie i oddaje go w dzierżawę swemu zięciowi, księciu opolskiemu Mieczysławowi. - Kronika Jana Długosza-Wkroczenie Konrada Mazowieckiego i Kazimierza Konradowica (wraz z posiłkami litewskimi i opolskimi) do Małopolski.
- Siły Bolesława zostają pokonane w bitwie pod Zaryszowem.
- Udana obrona zamku krakowskiego.
- Konrad tymczasowo umacnia się w ziemi krakowskiej.
★
Ale kiedy Konrad z okolic Krakowa odszedł na Mazowsze, książę krakowski Bolesław Wstydliwy ze swymi rycerzami oblega i zdobywa zamek na skale tynieckiej. Drugi zaś wzniesiony w widłach rzeki Wisły i Rudawy przejmuje przez poddanie się, dlatego że rycerze, którzy stanowili jego załogę, obawiali się, by nie dostali się żywcem w ręce księcia Bolesława, podobnie jak ci ze skały tynieckiej. - Kronika Jana Długosza-Konrad, Kazimierz i Mieszko Otyły opuszczają Małopolskę.- Bolesław likwiduje umocnienia Konrada w ziemi krakowskiej.
★
Kiedy rozeszła się wieść o jego śmierci [Mieszka], natychmiast zwrócono księciu krakowskiemu Bolesławowi Wstydliwemu zamek w Lelowie, który podlegał Mieczysławowi, i wszystkie wysiłki i knowania księcia mazowieckiego Konrada spełzły na niczym. - Kronika Jana Długosza-(18, 21, bądź 22 X) Śmierć Mieszka Otyłego.- Przejęcie grodu w Lelowie.
po 1246
-Ślub z Kingą (Kunegundą), córką Beli IV, króla Węgier.1247
-(24 VI) Wiec w Piątku.1248
-Zjazd w Zachawie.1248-1249
-Wsparcie nieudanej wyprawy Siemowita Mazowieckiego przeciwko Jaćwięgom.1249
-(14 III) Wiec książęcy w Sandomierzu.1250
-(25 V) Wiec książęcy w Krakowie.-(21 i 23 VI) Wiece w Chrobrzu i Zagości.
1251
-W okolicy Bochni zostają odkryte bogate złoża soli kamiennej.1252
-(28 VIII) Zjazd w Oględowie.- Bolesław wraz z matką Grzymisławą wydają przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa krakowskiego.
1253
-(27 II) Przywilej lokacyjny dla miasta Bochni.★
[...] książę krakowski Bolesław i opolski Władysław wraz ze swoimi wojskami, a także ruskimi, spustoszyli ogniem i mieczem ziemię opawską, którą przedtem zajął król Czech Przemysł, którego nazywano Ottokarem. - Kronika wielkopolska---
Bolesław nie poszedł za rzekę, ale stanął na wzgórzu gotowy do boju. Władysław [opolski] poszedł i dotarł do pierwszej bramy [Opawy]. Paląc, poszedł do drugiej bramy. I wyjechali Czesi i kilku z nich zabili, a resztę odpędzili [...] - Latopis halicko-włodzimierski-(VI/VII) Uderzenie wojsk polsko-ruskich (Bolesława, Władysława opolskiego, Lwa i Daniela Halickiego) na ziemię opawską, w celu poparcia węgierskiej wyprawy na Austrię (będącą pod panowaniem czeskim).
- Nieudane oblężenie Opawy i Głubczyc.
1254
-(8 V) Uroczystości w Krakowie ku czci Św. Stanisława, połączone ze zjazdem książąt piastowskich.-(18 VI) Wiec książęcy w Chrobrzu.
- Bolesław zatwierdza przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa krakowskiego, nadany w Oględowie.
1254-1255
-Zabiegi o uwolnienie Siemowita i jego żony z niewoli u Kazimierza Konradowica (zakończone sukcesem wiosną 1255).1255
-(17-18 IV) Zjazd w Zawichoście.- Przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa krakowskiego.
- Bolesław (dzięki wstawiennictwu siostry Salomei) nadaje pełen immunitet dla dóbr biskupstwa krakowskiego.
★
[Mściwój] zajął skutkiem zdrady pewnego kusznika gród Nakło należący do księcia Przemysła. [...] Przemysł zaś zebrawszy wojsko swoje i swego brata Bolesława [Pobożnego], wespół z Kazimierzem, księciem Kujaw, zewsząd obwałował wspomniany gród. Bolesław Wstydliwy, książę Krakowa, przysłał mu na pomoc tysiąc, a Siemowit Konradowic, książę Mazowsza, ośmiuset zbrojnych.- Kronika wielkopolska-(29 IX) Mściwój, syn Świętopełka pomorskiego zdobywa Nakło (władztwo Przemysła).- Przemysł i Kazimierz (wraz z posiłkami przysłanymi przez Bolesława Pobożnego, Bolesława Wstydliwego i Siemowita) ruszają na odsiecz Nakła.
1256
-(4 II) Zjazd w Obrazowie.-Najazd Jaćwięgów na Małopolskę.
1257
-(2 III) Wiec książęcy w Korczynie.- Bolesław przekazuje Kindze ziemię sądecką.
- Lokacja Krakowa na prawie magdeburskim.
- Ustanowiona zostaje zasada, iż każdy władca, który porwałby biskupa będzie automatycznie podlegał ekskomunice, a jego państwo interdyktowi.
1258
-Lokacja Nowego Korczyna na prawie magdeburskim.-(11-13 VI) Wiec w Sandomierzu.
- Bolesław zatwierdza przywileje dla Kościoła w Małopolsce.
1259
★
[...] Bolesław [książę] Wielkopolski, Bolesław Wstydliwy [książę] krakowski i sandomierski i Siemowit [książę] Mazowsza, nadto Roman, syn Daniela króla Rusi, który przybył na pomoc wspomnianemu księciu Siemowitowi przeciw księciu Kazimierzowi, przyrodniemu [rodzonemu - przyp. wł.] bratu jego, zszedłszy się na ziemi łęczyckiej doszczętnie ją złupili i ogniem zniszczyli. - Kronika wielkopolska-(29 IX-6 X) Wyprawa Bolesława, Bolesława Pobożnego, Siemowita oraz Romana halickiego na ziemię łęczycką.★
[...] Tatarzy za grzechy chrześcijan wkroczyli z Prusami, Rusinami, Kumanami i innymi ludami na ziemię sandomierską i okropnie ją ogołocili rabując, wzniecając pożogę, zabijając ludzi. - Kronika wielkopolska---
[...] książę krakowski i sandomierski Bolesław Wstydliwy przejęty głębokim bólem, ponieważ wiedział, że jest niezdolny do stawienia oporu potędze tatarskiej, powierzywszy z płaczem zamek królewski straży i obronie wojewody krakowskiego Klemensa oraz rycerzy i mieszczan krakowskich, [...] ze swoją żoną, księżną Kingą uszedł na Węgry i zabawił tam przez jakiś czas, póki się nie dowiedział, że Tatarzy wrócili do siebie. - Kronika Jana Długosza-(/30 XI) Najazd tatarski (przy wsparciu ruskim) na Małopolskę i ziemię bytomską.
- Najeźdźcy niszczą Sandomierz, Lublin i Kraków (bez Wawelu).
- Bolesław ucieka na Węgry (lub do ziemi sieradzkiej).
1260
-(II) Tatarzy i Rusini wycofują się z Małopolski.- Bolesław powraca do Krakowa.
- (12 VII) Udział w przegranej bitwie pod Kressenbrun.
-(12 XII) Zjazd w Przedborzu.
- Bolesław podejmuje się mediacji i doprowadza do zawarcia porozumienia pokojowego między Kazimierzem i Siemowitem.
1262
-(29 I) Wiec w Iwanowicach.- Udzielenie militarnego wsparcia Bolesławowi Pobożnemu.
- Negocjacje pokojowe z Henrykiem III.
- Władysław opolski podejmuje (nieudaną) próbę nakłonienia Bolesława Wstydliwego i Bolesława Pobożnego do poparcia Czech.
1264
-(wiosna) Wyprawa na Jaćwież.- Wojska krakowsko-sandomierskie pokonują Jacwięgów i zabijają ich księcia Komata.
1265
-Najazd litewsko-ruski na Małopolskę.- Najeźdźcy pustoszą okolice Skaryszewa, Tarczka i Wiślicy.
1265-1266
-Walki z książętami ruskimi, Szwarnem i Wasylkiem.- (1265) Wyprawa polska na Chełm.
- Ruski najazd na Lublin i Białą.
- Wojska małopolskie pustoszą okolice Czerwienia.
- (1266) Najazd wojsk polskich na Bełz.
- (19 VI 1266) Szwarno zostaje pobity przez Małopolan pod Wrotami.
- (1266) Zakończenie konfliktu z Rusinami.
- Bolesław rezygnuje z najazdów na Jaćwież.
1266
-(III) Bolesław i Kinga wyjeżdżają do Budy na zjazd z królem węgierskim Belą IV i jego synem Stefanem.1270
★
[Bolesław Pobożny] w tym czasie [przed 2 lutego] udał się w okolice Krakowa dla załatwienia pewnych spraw. - Kronika wielkopolska-(6 I/2 II) Zjazd z Bolesławem Pobożnym pod Krakowem.-Król węgierski, Stefan V przybywa do Krakowa.
1271
-(16 II) Wiec książęcy w Krakowie.- Przywilej lokacyjny dla miasta Jędrzejowa.
1272
-(6 IV) Śmierć Stefana V.- Załamanie sojuszu z Węgrami.
przed 1273
-Lokacja Sącza na prawie magdeburskim.1273
★
[Buntownicy] poddają mu [Władysławowi opolskiemu] ziemię krakowską i sandomierską, prosząc go, aby nie odmówił ich przyjęcia, z wielu [bowiem] względów, z powodu sąsiedztwa i związku ziem i płynących stąd wielu korzyści, przyjmą życzliwiej za księcia i pana raczej jego, aniżeli Leszka Czarnego. Książę opolski Władysław dumny z tej gotowości poddania się przyjmuje ją bez zastanowienia w nadziei łatwego zdobycia władzy nad księstwami krakowskim i sandomierskim z powodu bezdzietności i podeszłego wieku Bolesława Wstydliwego, którego śmierci spodziewano się lada dzień. [...] - Kronika Jana Długosza-Możni małopolscy wszczynają bunt przeciwko Bolesławowi (z zamiarem osadzenia Władysława I opolskiego na tronie krakowskim).★
[Buntownicy i Opolanie] ruszyli w wielkiej liczbie i niemal ze wszystkimi swoimi siłami i ludźmi (obawiali się bowiem ataku ze strony Bolesława Wstydliwego, ponieważ sprawa była bardzo głośna). Przybyli aż do wsi klasztornej Boguszyna, gdzie w piątek drugiego czerwca dopędziło ich złożone z rycerstwa dworskiego i szlachty wojsko księcia Bolesława Wstydliwego [...] Dochodzi do ostrego starcia między jednymi i drugimi, a bój był tak zawzięty, że niemal nikt nie ustąpił z pola walki. Toteż wielu ludzi z obydwu stron zginęło, wszyscy padali od ciosów w piersi w miejscach, gdzie stali. [...] Zwycięstwo, aczkolwiek nie bez wielkiego przelewu krwi, przypadło rycerzom Bolesława. - Kronika Jana Długosza-Wyprawa Władysława opolskiego na Kraków.- (2 VI) Bolesław zwycięża Władysława opolskiego i buntowników w bitwie pod Bogucinem (k. Olkusza).
- Utrata zachodniej części ziemi krakowskiej (m.in. kasztelanii chrzanowskiej).
★
Bolesław książę Krakowa i Sandomierza, Bolesław książę Polski, Konrad książę Mazowsza, Leszek książę Sieradza, wkroczywszy na ziemie Władysława księcia Opola zniszczyli ją i zupełnie łupiąc i podkładając ogień aż do Opola i do Koźla, i aż po Odrę, i wielu ludzi wytracili tamże. - Rocznik Traski---
[Bolesław Wstydliwy] ściąga siły ze wszystkich swoich dzielnic i przy osobistej pomocy książąt: kaliskiego i wielkopolskiego Bolesława Pobożnego oraz sieradzkiego Leszka Czarnego, w dzień św. Szymona i Judy najeżdża zbrojnie ziemię opolską i paląc wsie oraz miasta sieje możliwie najdalej spustoszenie. Podchodzi też pod samo miasto Opole i wszystkie jego przedmieścia niszczy i pali, powstrzymuje się jednak od szturmowania i oblegania, poprzestając jedynie na paleniu domów i pustoszeniu pól. [...] Od Opola posuwano się nieprzerwanym marszem w kierunku Koźla i Raciborza i nie wcześniej zaprzestano pustoszenia, dopóki nie splądrowano wszystkich ziem podległych księciu Władysławowi Opolczykowi. - Kronika Jana Długosza-(28 X-XI) Wyprawa przeciwko Władysławowi opolskiemu (przy wsparciu Bolesława Pobożnego, Leszka Czarnego i Konrada II mazowieckiego).
- Spustoszenie okolic Opola, Koźla i Raciborza.
1274
-Układ pokojowy z Władysławem opolskim.- Rezygnacja (?) Władysława z pretensji do tronu krakowskiego.
- Władysław zwraca kasztelanię chrzanowską w zamian za potwierdzenie swego panowania w zachodniej części ziemi krakowskiej (między rzekami Skawą i Skawinką).
1275
-(13 II) Wiec książęcy w Korczynie.1277
-Bolesław zawiera (w Opawie) sojusz z Czechami.1278
-Najazd litewski na Lubelszczyznę.- Leszek Czarny rozbija wycofujących się Litwinów pod Łukowem (?).
- (26 VIII) Wojska czesko-polskie zostają rozbite w bitwie pod Suchymi Krutami.
- Śmierć Przemysła Ottokara II.
1279
-(7 XII) Śmierć Bolesława V Wstydliwego.
Bolesław Wstydliwy
Jana Matejki
heraldyka:

sfragistyka:
+S BOLESLAVI FILII LESTCONIS DVCIS POLONIE | +S BOLESLAI DEI GRA DVCIS CRACOVIE ET SADOMIRIE |
ciekawostka:

Na początku roku 1233 Konrad Mazowiecki zwabił na spotkanie Grzymisławę wraz z małym Bolesławem, po czym pobił ją własnoręcznie. Rozkazał uwięzić matkę z synem w Czersku, a następnie w Sieciechowie. W obronie uwięzionych wystąpił Henryk Brodaty. Wysłał Klemensa z Ruszczy z misją uwolnienia więźniów. Dzięki pomocy opata z Sieciechowa Mikołaja z Galli, misja ratunkowa udała się.
ważniejsze fundacje:
| 1245 | klasztor klarysek w Zawichoście |
|---|---|
| 1250 | komandoria Templariuszy w Łukowie |
| ok.1258 | klasztor franciszkanów w Nowym Korczynie (współfundacja wraz z żoną Kingą) |
| 1263 | kościół Św. Marka w Krakowie |
przyczyna śmierci:
| 7 XII 1279 | nieznana |
|---|
pochówek:

| 10 XII 1279 | kościół franciszkanów w Krakowie (pierwotnie pochowany w chórze od strony północnej; podczas przebudowy kościoła w XV wieku szczątki Bolesława przeniesiono przed główny ołtarz; nagrobek księcia przepadł w roku 1655 podczas pożaru; w roku 1781 odnaleziono w prezbiterium kości - w tym 3 czaszki - oraz kamienną dwustronnie rzeźbioną płytę wyobrażającą z jednej strony mnicha a z drugiej rycerza: kości zamurowano, a płytę przepołowiono, uznając część z wyobrażeniem rycerza za nagrobek Bolesława, pomimo, iż inskrypcja na płycie wskazuje na niezidentyfikowanego księcia krakowskiego Władysława Pobożnego zmarłego w roku 1270 - prawdopodobnie jest to jednak płyta wierzchnia XV-wiecznego grobowca Bolesława; w roku 1871 Walery Gadomski wykonał - według projektu Jana Matejki - płytę pamiątkową, którą wmurowano w prezbiterium; natomiast w roku 1922 kości wydobyto ponownie, przełożono do relikwiarza i przeniesiono do kaplicy bł. Salomei umieszczając po prawej stronie ołtarza) |
|---|---|
| zdjęcie kościoła franciszkańskiego w Krakowie | |
| zdjęcie grobowca Bolesława Wstydliwego | |
źródła:
- August Bielowski, Monumenta Poloniae Historica, Lwów, Kraków 1864-1893, [tłum. wł.]
- Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, oprac. i tłum.: Karol Mecherzyński, t. I-V, Kraków 1867-1870
- Kronika Wielkopolska, oprac.: Brygida Kürbis, tłum.: Kazimierz Abgarowicz, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1965
- Henryk Suszko, Latopis hustyński: opracowanie, przekład i komentarze, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2004
literatura:
- Oswald Balzer, Genealogia Piastów, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005
- Wojciech Dominiak, Ostatni władca Górnego Śląska - Władysław I, pan na Opolu i Raciborzu (1225-1281), Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW Grzegorz Wawoczny, Racibórz 2009
- Kazimierz Jasiński, Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań - Wrocław 2001
- Andrzej Jureczko, Testament Krzywoustego, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1988
- Bronisław Nowacki, Przemysł I, Wydawnictwo WBP, Poznań 2003
- Franciszek Piekosiński, Uwagi nad ustawodawstwem wiślicko-piotrkowskim króla Kazimierza Wielkiego, Kraków 1891
- Marcin Spórna, Piotr Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003
- Stanisław Szczur, Krzysztof Ożóg, Piastowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999
- Jerzy Wyrozumski, Pierścień Kingi, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1999
- Paweł Żmudzki, Studium podzielonego Królestwa - Książę Leszek Czarny, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2000
ilustracje:
- "Kłosy. Czasopismo ilustrowane tygodniowe", nr 39, Wydawnictwa S. Lewentala, Warszawa 1882
- Stanisław Smolka, August Sokołowski, Królowie i książęta: rysunki Jana Matejki, Nakład Maurycego Perlesa, Wiedeń [ok. 1893]
- Friedrich August Vossberg, Siegel des Mittelalters von Polen, Lithauen, Schlesien, Pommern und Preussen, Berlin 1854
- Fotografie miejsc historycznych, http://foto.poczet.com



