Bolesław II Rogatka (Łysy, Okrutny, Srogi, Cudaczny)
Mówił tak niewyraźnie i prędko, że najczęściej budził u słuchaczy śmiech i urąganie. Krętacz w czynach i obyczajach, pochopny w wyrokowaniu bez rozważenia słuszności, szczególnie w sprawach gardłowych.
Kronika Jana Długosza
Kronika Jana Długosza
| rodzice ⇒ drzewo genealogiczne | |
|---|---|
| Henryk II Pobożny | Anna, córka Przemysła Ottokara I, króla czeskiego |
| życie | |
| 1220/1225 - 26 XII 1278 | |
| małżeństwa (konkubinaty) | |
| |
| potomstwo (naturalne) ⇒ drzewo genealogiczne | |
| |
| panowanie | |
| 1242-1247: Głogów, Jawor, Legnica, Lubusz, Wrocław 1247-1248: Głogów, Jawor, Legnica, Lubusz, Wrocław (współrządy) 1248: Brzeg, Nysa, Środa Śląska, Świdnica, Wrocław (współrządy) 1248-1249: Głogów, Jawor, Legnica, Lubusz (współrządy) 1249-ok.1250/51: Głogów, Jawor, Legnica, 1/2 Lubusza (współrządy) ok.1250/51-1251: Głogów, Jawor, Legnica (współrządy) 1251-1274: Jawor, Legnica 1274-1277: Legnica 1277-1278: Legnica, Strzegom, Środa | |
1241
★
1241. [...] Książę Konrad zajął Kraków. - Rocznik kapituły krakowskiej---
[Konrad] zebrawszy więc w miarę swoich możliwości jak najsilniejsze wojsko z rycerzy Mazowsza i Kujaw oraz z przysłanych mu przez księcia Pomorza Świętopełka rycerzy pomorskich i posiłków pruskich i litewskich, przybył i zajął obydwie dzielnice, a mianowicie: krakowską i sandomierską oraz wszystkie ich zamki i warownie, a wszyscy dobrowolnie poddawali się jego władzy i rządom, gdyż byli przekonani, że ich książę Bolesław Wstydliwy już nie wróci. [...] Klemens zaś z Ruszczy, wspomniany wyżej wojewoda krakowski i inni zajęli gród zwany Skałą, chcąc go bronić w imieniu księcia wrocławskiego Bolesława. A Konrad zaniechawszy zdobywania grodu Skały, buduje w Krakowie warownię, która się ciągnęła począwszy od katedry Św. Wacława i od kaplicy z ołtarzem Św. Tomasza do kościoła Św. Gereona, a stąd aż do rotundy NM Panny. Załatwiwszy sprawy w ten sposób, wrócił na Mazowsze. - Kronika Jana Długosza
---
Wielkopolanie, którzy sprzyjali księciu Henrykowi [...] porzucając syna jego Bolesława Rogatkę z powodu jego pychy i wymawiając mu swe służby, demonstracyjnie przyłączyli się do synów niegdyś Władysława, syna Odona, to jest Przemysła i Bolesława [Pobożnego], którzy byli prawdziwymi dziedzicami Wielkopolski. Następnie zajęli twierdzę w Przemęcie. - Rocznik kapituły gnieźnieńskiej
- Księżna-wdowa Anna obejmuje rządy regencyjne.
- (/10 VII) Konrad Mazowiecki (przy wsparciu synów) zajmuje Kraków.
- Zwolennicy Bolesława (pod przywództwem wojewody krakowskiego Klemensa z Ruszczy) wycofują się do warowni w Skale.
- Utrata Przemętu (z okręgiem) na rzecz książąt wielkopolskich.
★
Tymczasem Bolesław Łysy chcąc pomścić krzywdę, zebrawszy swoich [rycerzy] i trochę Niemców, podchodzi pod Kraków. I gdy nie mógł zdobyć obwarowań zamku, nadszedł Konrad z silniejszym wojskiem. Nie mając odwagi podjąć z nim walki, ustąpił, zostawiwszy w zamku Skale wojewodę Klemensa. - Kronika Jana Długosza1241/1242
★
Tymczasem zaś tenże książę Konrad zaczął oblegać i zdobywać zamek Skałę, którego bronił ze swoimi ludźmi wojewoda Klemens. Ale wojewoda Klemens widząc, że jemu i jego ludziom zagraża niebezpieczeństwo i że nie ma żadnej pomocy ze strony Bolesława Łysego, poprosił [Konrada] o pojednanie i łaskę, co uzyskał, a po wydaniu zamku Skały, poddał się jego władzy. Po przekazaniu i podpaleniu tegoż zamku i po skupieniu pod władzą jego [Konrada] - za przyrzeczeniem wierności - całego rycerstwa krakowskiego, zburzono doszczętnie zamek w Krakowie wzniesiony przez tegoż Konrada. - Kronika Jana Długosza-Gród w Lubuszu przechodzi w ręce brata Mieszka.
-Śmierć Mieszka.
- Powrót Lubusza do księstwa śląskiego.
1242
-Zakończenie regencji księżnej Anny.- Przejęcie władzy nad księstwem śląskim.
-(8 V/18 X) Małżeństwo z Jadwigą, córką Henryka, hrabiego Anhaltu.
ok. 1242/1243
-Utrata Krzywina, Kościana, Starogrodu, Międzyrzecza (przed 1246) i Zbąszynia (przed 22 III 1243), na rzecz książąt wielkopolskich.1243
★
Między innymi pewnego czasu zwoławszy na dzień Św. Macieja wielu rycerzy do Löwenbergu, rozkazał urządzić turniej. - Księga Henrykowska1244
★
Gdy się to stało i po upływie niewielkiego okresu pojmali rycerze pana swego, wspomnianego księcia Bolesława, a stało się to jakoby w imieniu brata jego młodszego, księcia Henryka. Lecz należy wiedzieć, że tenże młodzieniaszek, książę Henryk, nie doszedł jeszcze wówczas do lat sprawnych; że zaś z tego wówczas wynikł początek nieszczęścia dla całej tej prowincji, należy wiedzieć, że to uwięzienie nie zostało dokonane za radą młodzieńczego Henryka, lecz pewnych innych ludzi, których nazwiska nie będą wpisane do niniejszej książki. - Księga henrykowska★
Zatem roku rzeczonego [1244 - przyp. wł.] książę Przemysł do [Wielko]Polski sprowadził żonę, córkę niegdyś Henryka, księcia Śląska. - Rocznik kapituły gnieźnieńskiej★
[...] Pomorzanie, którzy przez długi czas w starożytnym grodzie Santoku służyli księciu śląskiemu Henrykowi [II] i jego synowi Bolesławowi, dobrowolnie oddali ten gród księciu Przemysłowi. - Kronika wielkopolska1244/1246
★
[...] książę pan Bolesław odbywał na polach pod Wrocławiem uroczysty generalny wiec. Na tym wiecu zasiadał także Władysław, książę Opola [wówczas jeszcze Rud - przyp. wł.] - Księga Henrykowska1246
★
[...] książę Śląska Bolesław przybywszy do Wielkopolski zbudował gród Kopanicę nad rzeką Obrą. Bracia Przemysł i Bolesław [Pobożny] zabiegłszy mu drogę ze swymi wojskami, przed starciem wojennym zawarli przyjazny układ i w zamian za dobrodziejstwo pokoju darmo oddali mu trzy grody: Santok, Międzyrzecz i Zbąszyń. - Kronika wielkopolska- Układ pokojowy z Przemysłem i Bolesławem Pobożnym (zawarty w Kopanicy nad Obrą).
- Bolesław przejmuje grody w Santoku, Międzyrzeczu i Zbąszyniu.
1247
★
[...] Barnim, książę Słowian i Kaszubów, obległ gród Santok. Książę wielkopolski Przemysł spiesznie przybył, aby stawić mu opór. Na pomoc pospieszył mu książę śląski Bolesław, do którego należał gród. Gdy [Barnim] spostrzegł, że oni przyszli, w nocy odstąpił od oblężenia grodu. Książę zaś Bolesław rozważywszy gorliwość i zapobiegliwość Przemysła w obronie ziem, wnet dobrowolnie przywrócił mu i gród Santok. - Kronika wielkopolska- Udana odsiecz oblężonego grodu.
- Bolesław przekazuje Santok Przemysłowi.
1248
-(8 VII) Przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa wrocławskiego.★
[...] synowie zabitego przez Tatarów Henryka, [...] dzielą księstwo wrocławskie na dwa tylko działy, mianowicie wrocławski i legnicki, z tą nadzieją i [pod tym] warunkiem, iż młodsi, Konrad i Bolesław [raczej Władysław - przyp. wł.], poświęcą się stanowi duchownemu (już bowiem przeznaczono Konradowi, wyświęconemu na subdiakona, biskupstwo bamberskie, Władysławowi arcybiskupstwo salzburskie). Konrada włączono do działu i części, która przypadła Bolesławowi, Władysława zaś do działu Henryka, aby w razie ich [Bolesława i Henryka - przyp. wł.] śmierci lub zrzeczenia się, wspomniane działy [Konrad i Władysław - przyp. wł.] wieczyście posiedli. Gdy przeto rzucono losy, Bolesławowi przypadła część wrocławska, Henrykowi - legnicka. Po dokonaniu tego podziału i po zatwierdzeniu go w końcu dokumentem, księżna Anna, matka wymienionych książąt, z biskupem wrocławskim Tomaszem wprowadziła Bolesława do dzielnicy wrocławskiej, a Henryka do legnickiej. Ale Bolesław zwany Łysym natychmiast zaczął żałować przeprowadzonego w ten sposób podziału i uważając dział legnicki za lepszy, pewny już, że brat Konrad wspólnik jego części, jako subdiakon i wkrótce biskup bamberski, nigdy się o nią nie upomni, zamienia dział z bratem Henrykiem, a otrzymawszy dzielnicę legnicką, ustępuje wrocławską Henrykowi. Spisano o tym nowy dokument, unieważniając poprzedni. - Kronika Jana Długosza---
[...] tenże Henryk rzeczonego brata Bolesława pojmał uprzednio i więził pod strażą w wieży w Legnicy. Skąd zdołał ów Bolesław zbiec z ziem brata swego Henryka. - Rocznik kapituły poznańskiej
- Objęcie dzielnicy wrocławskiej przez Bolesława.
- Dopuszczenie brata Konrada do współrządów.
- Bolesław zostaje uwięziony w zamku legnickim przez Henryka (skąd po krótkim czasie ucieka).
- Henryk zmusza (?) Bolesława do zrzeczenia się dzielnicy wrocławskiej i objęcia działu legnicko-głogowskiego.
★
Wezwawszy na pomoc najemne wojska saskie, kiedy książę wrocławski Henryk unikał walki, ponieważ miał małe siły do podjęcia decydującej rozprawy, najeżdża księstwo wrocławskie i pustoszy, łupiąc, paląc, dopuszczając się wszelkich okrucieństw. W Środzie też, gdzie lud - mężczyźni i kobiety - schronił się do kościoła, 500 osób spalił żywcem. Następnie podszedł pod Wrocław, miasto, które dopiero po raz pierwszy staraniem księcia Henryka zaczęli urządzać Niemcy i lokować na prawie niemieckim, gnębił oblężeniem przez trzy miesiące bez przerwy. Chociaż miasto niedawno założone, było wówczas słabo zaludnione i niedostatecznie zaopatrzone w środki obrony, to jednak nie tylko zniosło dzielnie oblężenie księcia Legnicy Bolesława Łysego, ale nawet przez częste wypady narażało jego wojsko na różne bolesne straty tak dalece, że Bolesław był zmuszony odstąpić z niczym od tego oblężenia. - Kronika Jana Długosza- Wojska Bolesława czynią zniszczenia w dobrach biskupstwa wrocławskiego w okolicach Środy Śląskiej i Świdnicy.
- Biskup wrocławski Tomasz ekskomunikuje Bolesława.
- Spalenie Środy Śląskiej.
- Nieudane oblężenie Wrocławia.
★
[...] książę wielkopolski Przemysł pojmał Tomasza, kasztelana poznańskiego, i Tomisława, i Sędziwoja syna jego, podczaszego z rodu Nałęcz, i zakutych w żelazne kajdany oddał pod straż więzienną w grodzie gnieźnieńskim. Chcieli bowiem wspomniani rycerze wraz ze swoimi towarzyszami wprowadzić na ziemię wielkopolską księcia śląskiego Bolesława [Rogatkę], przepędziwszy Przemysła i brata jego. - Kronika wielkopolska1249
-(28 I) Przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa wrocławskiego.- Biskup wrocławski Tomasz wycofuje ekskomunikę nałożoną na Bolesława.
★
Lubusz, sławny i silny gród brata jego Mieszka [...] nie bardzo rozważnie podarował arcybiskupowi megdeburskiemu, aby niósł mu pomoc przeciw wspomnianemu księciu Henrykowi [III]. [...] Także Żytawę i Zgorzelec oraz wiele innych miast i grodów oderwał od księstwa śląskiego, haniebnie oddając je w obce ręce. - Kronika wielkopolska- Bolesław przekazuje arcybiskupowi magdeburskiemu połowę Ziemi Lubuskiej (z połową miasta Lubusza, dolnym grodem w Lubuszu i połową grodu średniego).
★
W tym samym roku Konrad, syn niegdyś Henryka, księcia śląskiego zabitego przez Tatarów, z obawy przed bratem Bolesławem przeniósł się do [Wielko]Polski, do Przemysła, księcia wielkopolskiego, swego szwagra, który go gościnnie przyjął i szlachetnie traktował. Wreszcie zebrawszy wojsko swoje, a także swego brata Bolesława, księcia gnieźnieńskiego, zbudował i umocnił twierdzę Bytom, i przekazał ją wspomnianemu szwagrowi swemu Konradowi. Gdy zaś twierdza ta została wzniesiona, książę Przemysł księcia Bolesława [Rogatkę] pojmał i uwięził, gdyż odmówił on bratu swemu Konradowi prawa do części ziemi, a nawet tegoż podstępnie zgładzić usiłował. - Rocznik kapituły poznańskiej- (VI) Konrad (być może w obawie o życie) udaje się do Wielkopolski na dwór Przemysła, poszukując jego poparcia.
- Przemysł zdobywa Bytom (Odrzański), umacnia go i przekazuje Konradowi.
- Krótkotrwały pobyt Bolesława w niewoli u Przemysła.
ok. 1250
-Lokacja Legnicy na prawie magdeburskim.ok. 1250/1251
-Brandenburgia faktycznie zawłaszcza Ziemię Lubuską.1250
-Zjazd w Nysie z braćmi Henrykiem, Władysławem i biskupem praskim Brunonem z Ołomuńca.-Przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa wrocławskiego.
1251
★
[...] książę Bolesław [Rogatka] pojmał Hynka, syna Mirona, kasztelana krośnieńskiego, [...] i oddał [go] Niemcom pod straż, chąc wydobyć od niego pieniądze, za które mógłby pozyskać pomoc Niemców. Polacy zobaczywszy to i całkiem zwątpiwszy o nim, przystali do księcia Konrada, brata jego, ofiarowując mu miasto Krosno i inne grody warowne. - Kronika wielkopolska- Utrata Krosna Odrzańskiego, Głogowa, Żagania i Ścinawy na rzecz Konrada.
★
Ale kiedy nawet tak długa wojna nie pomogła mu w jego kłopotach, uwikłany po uszy w długach, opuszczony i wzgardzony przez własnych żołnierzy, przez najemnych, którym nie wypłacił [żołdu], oraz innych rabusiów zajmujących coraz to nowe zamki, został całkowicie obrabowany i doprowadzony do ostatecznej nędzy tak dalece, że pozbawiony całej służby częściej podróżował pieszo niż konno, jak największy nędzarz w towarzystwie jednego tylko pachołka Surriana, żyjąc z cudzego, błąkał się tu i tam. - Kronika Jana Długosza- Henryk przywraca zbrojnie Bolesławowi władzę w Legnicy (w celu utrzymania równowagi sił na Śląsku).
- (/1 XI) Utrata Lubiąża i Sądowla na rzecz Henryka.
1253
-(26 II) Zjazd we Wrocławiu.-(VII) Zjazd braci Bolesława, Henryka i Konrada w Środzie Śląskiej.1254
-(4 VI) Zjazd synów Henryka Pobożnego (poza Władysławem) we Wrocławiu.-(XI) Ponowny zjazd z braćmi Henrykiem i Konradem we Wrocławiu.
-(25 XII) Spotkanie z władcą Czech, Przemysłem Ottokarem II we Wrocławiu.
1255
-Ugoda z bratem Konradem.- Bolesław zatwierdza prawa Konrada do księstwa głogowskiego.
1256
-(zima/wiosna) Interwencja Henryka, Bolesława, Konrada i Władysława w kurii papieskiej przeciwko książętom wielkopolskim.- (23 III) Papież Aleksander IV bierze w opiekę książąt śląskich oraz nakazuje biskupom ołomunieckiemu i lubuskiemu rozpatrzenie ich skargi.
- (I 1257) Zatwierdzenie przez papieża Aleksandra IV (poprzez wydanie odpisu bulli Grzegorza IX z 26 VI 1235) układu granicznego śląsko-wielkopolskiego z 22 IX 1234 roku, w którym Władysław Odonic zrzekł się ziemi kaliskiej, rudzkiej, Śremu i Santoka na rzecz Henryka Brodatego.
★
[Bolesław] rozkazał biskupa śpiącego w łóżku pojmać po wyłamaniu drzwi, obrabować ze wszystkich rzeczy, a jego samego obnażyć z szat. [...] Z nim schwytano również prepozyta Boguchwała i Hekkarda, kanonika wrocławskiego i razem z nim prowadzono ich do Wlenia, grodu wspomnianego księcia Bolesława, i oddano pod straż więzienną. Wspomniany zaś książę wtrącił do więzienia proboszcza i kanonika, aby od nich czym prędzej wymusić pieniądze, jak też uczynił, biskupa nakazując na pośmiewisko wodzić od grodu do grodu. Wreszcie wtrącił go do więzienia w legnickiej wieży. [...]Ksiądz arcybiskup gnieźnieński [...] za zgodą braci swoich, biskupów swej prowincji, ogłosił wyrok klątwy na wspomnianego księcia, polecając swym sufraganom, aby podczas wszystkich uroczystości oraz w niedziele i święta, tak w kościołach katedralnych, jak i parafialnych, zapaliwszy świece i rzuciwszy naa ziemię, przy biciu dzwonów kazali publicznie ogłosić klątwę. - Kronika wielkopolska
- (X) Arcybiskup gnieźnieński Pełka ekskomunikuje Bolesława i nakłada interdykt na jego księstwo.
1257
-(30 III) Bulla papieża Aleksandra IV nakazująca arcybiskupowi magdeburskiemu i gnieźnieńskiemu ogłosić krucjatę przeciwko Bolesławowi, w przypadku gdy dobrowolnie nie uwolni biskupa Tomasza.★
Biskup zaś widząc, że bez pieniędzy nie będzie mógł wydostać się, przejednał go dwoma tysiącami grzywien srebrnych [...]Biskup zaś, uprzykrzywszy sobie niewolę i żywo współczując przygnębieniu swoich kanoników, wypłacił księciu część pieniędzy, a zamiast reszty dawszy zakładników wyswobodził się z niewoli w dzień Wielkanocy. - Kronika wielkopolska
- Bolesław uzyskuje od biskupa okup (2000 grzywien) i zgodę na zamianę sposobu pobierania dziesięciny (ze snopowej na pieniężną).
★
Na tym synodzie wspomniany arcybiskup [Pełka] ze swoimi sufraganami z upoważnienia papieża Aleksandra ogłosili krucjatę przeciw Bolesławowi i z polecenia tegoż pana papieża kazali publicznie [ją] ogłosić [...] - Kronika wielkopolska- Arcybiskup Pełka (przy poparciu uwolnionego Tomasza) ogłasza krucjatę przeciwko Bolesławowi.
- Biskup Tomasz przyrzeka nie dotrzymywać umowy (w sprawie poboru dziesięciny) z Bolesławem.
1257/1258
★
[Bolesław Rogatka] chcąc podstępnie pojmać brata swego Konrada, księcia Głogowa, poprosił go aby przybył do grodu Legnicy na ucztę. Lecz książę Konrad rozpoznając prawdziwie [planowany] sposób zdrady [...], zbarał ze sobą wystarczający orszak mężów zbrojnych, którzy potajemnie znieśli broń i ruszył w drogę. A gdy zbliżył się do grodu Legnicy, niektórych spośród swoich zostawił w kryjówkach nakazując, aby bacznie czekali tam na jego rozkazy. Sam zaś z innymi, choć nielicznymi wszedł do grodu legnickiego. Bolesław przyjął go życzliwie, jak się wydawało, lecz w sercu czaiła się zdrada i podstęp. Książę Konrad biorąc pod uwagę, że Niemcy weszli na mury wieży zamku, a inni tają się schowani w kryjówkach, natychmiast rzuciwszy się na brata Bolesława schwytał go i zanim Niemcy, wyszedłszy z kryjówek zdołaliby napaść na niego, co tchu wyskoczył z nim z grodu, pospieszył do swoich i odprowadziwszy Bolesława do Głogowa, oddał go pod ścisłą straż. - Kronika wielkopolska1258
-(2 XII) Bolesław przyrzeka (w Złotoryi) zadośćuczynienie biskupowi Tomaszowi i zobowiązuje się do odbycia pieszej pielgrzymki pokutnej ze Złotoryi do Wrocławia.1259
-(21 XII) Śmierć Jadwigi.1260
-(8 III) Henryk (w imieniu Bolesława) poręcza biskupowi Tomaszowi zapłacenie 2000 grzywien srebra, gwarantuje zwrot zagrabionych dochodów i potwierdza immunitety.-(/1 VI) Włączenie Bolesławca do księstwa głogowskiego Konrada (to tej pory w księstwie legnickim).
-(22 VII) Zjazd synów Henryka Pobożnego w Głogowie.
1261
-(13 X) Papież Urban IV nakazuje uwolnienie Bolesława od klątwy (dzięki odszkodowaniom wypłaconym instytucjom kościelnym przez Henryka).-(20 XII) Bolesław odbywa pielgrzymkę pokutną do katedry wrocławskiej.
- Uwolnienie od klątwy.
- Przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa wrocławskiego.
1266
-(VIII-XI) Militarne wsparcie Przemysła Ottokara II podczas jego wyprawy na Bawarię.przed 1267
-Małżeństwo z Eufemią, córką Sambora II, księcia lubiszewsko-tczewskiego.1271
-Bezskuteczna próba pojmania Konrada.-Bolesław zdobywa Bolesławiec nad Kwisą.
-(14 VII) Udział (wraz z synami) w zjeździe pokojowym (w Pradze) króla czeskiego Przemysła Ottokara II z królem węgierskim Stefanem V.
ok. 1271
-(14 VII 1271/ ?) Małżeństwo córki Jadwigi z Konradem II mazowieckim.- Bolesław przystępuje do obozu prowęgierskiego.
1273/1274
-(6 VIII 1273 albo 1274) Śmierć brata Konrada I głogowskiego.- (/I 1278) Bolesław zajmuje Bolesławiec (wraz z okręgiem).
1274
-Przekazanie ziemi jaworskiej synowi Henrykowi Brzuchatemu.1277
★
[Bolesław Rogatka] upatrzywszy tedy chwilę sposobną do wykonania zamiarów, wysławszy służalców i łotrzyków, we czwartek przed niedzielą "Reminiscere" Wielkiego Postu, dnia osiemnastego lutego, nocą wyciąga z łóżka śpiącego i więzi księcia wrocławskiego Henryka Probusa, nie obawiającego się zupełnie stryjowskiej zasadzki i odpoczywającego spokojnie we dworze i swojej wsi Jelcz. Przewozi więźnia do swego zamku Wleń, wtrąca do ciężkiego więzienia w przekonaniu, że trudami uciążliwego więzienia potrafi skłonić bratanka Henryka do ustąpienia z pewnych zamków, miast i okręgów. - Kronika Jana Długosza- Król czeski Przemysł Ottokar II przejmuje tymczasowy zarząd na księstwem wrocławskim.
★
[...] książę legnicki Bolesław wsparty przez swoich synów: Henryka, Bolesława i Bernarda, pierwszy wyprowadził swoje wojska i najechawszy zbrojnie ziemię wrocławską, zaczął ją pustoszyć i gnębić grabieżami i pożarami. Wojska wrocławian, które ruszyły przeciw niemu, by zapobiec mszczeniu swoich pól, uderzają na niego na polach między Skorolcem i Procanem i w sobotę, w dzień Św. Jerzego mimo złych wróżb, staczają bitwę. Jedni i drudzy walczyli z wielką zawziętością i okazywali tak wielki zapał do walki, że starcie trwało niemal do wyniszczenia jednej i drugiej strony, gdyż żadna nie chciała ustąpić z pola walki. Toteż Bolesław legnicki, widząc wielką rzeź swoich i przewidując, że w końcu muszą ponieść klęskę, z jednym tylko towarzyszem uciekł z pola walki, żeby się nie dostać w ręce wrocławian. Na koniec jego starszy syn Henryk, pełniąc obowiązki wodza i żołnierza, podjął na nowo walkę, która w wielu miejscach ustała albo osłabła. Okazując upór i wytrwałość pobił na głowę wrocławian i ich wojska posiłkowe [...] Zginęła w tej walce tak niezliczona ilość ludzi, że [rycerze] legniccy, chociaż zwycięscy, nie mogli szydzić ze zwyciężonych, bo krwawo zapłacili za zwycięstwo. W tej bitwie dostaje się do niewoli książę poznański Przemysł oraz wielu podległych mu rycerzy. - Kronika Jana Długosza- (24 IV) Zwycięstwo wojsk legnicko-jaworskich (dowodzonych przez Henryka Brzuchatego) pod Stolcem.
- Pojmanie Przemysła II.
- Wojska legnickie pustoszą miejscowość Hawelswerde (Bystrzyca Kłodzka) na terytorium czeskim.
-(VII) Zjazd pokojowy we Wrocławiu.
- (15 VII) Przemysł Ottokar II przekazuje Bolesławowi zachodni pas ziemi wrocławskiej (ze Środą, Strzegomiem i zamkiem Gryf).
- (22 VII) Henryk IV zostaje uwolniony.
1277/1278
-(XII 1277/I 1278) Porozumienie pokojowe pomiędzy Bolesławem i książętami głogowskimi.1278
-(26 XII) Śmierć Bolesława II Rogatki.
Bolesław II Rogatka Łysy Ireny Bierwiaczonek
heraldyka:
wybrane pieczęcie:
+SIGILVM BOL'SLAI DVCIS SLEZIE
ciekawostka:
Babka Bolesława, Św. Jadwiga Śląska prowadziła prawdziwie ascetyczne życie. W jej żywocie została uwieczniona scena mycia małego wnuka wodą, w której uprzednio myły nogi zakonnice. Podobne wydarzenia mogły chłopcu obrzydzić praktyki religijne i miały wielki wpływ na jego późniejsze działania. Jadwiga nie przepadała za wnukiem i powtarzała mu: biada, biada tobie, Bolesławie, ile zła przyczynisz ty twojej ziemi. Gdy książę dorósł lubił oddawać się przyjemnościom, nie żałował sobie ciężkich trunków, uprawiał hazard, często żartował. Kronika Benedykta z Poznania daje przykład książęcego poczucia humoru:
Pewnego razu bowiem na Nowym Targu we Wrocławiu, gdzie wtedy przybywało wielo kobiet sprzedających mleko, przechodząc przez rynek, zakupił wszystko mleko, każąc je odnieść w naczyniach do gospody i wylać do przygotowanej w tym celu kadzi. Kobiety za wylane mleko chciały otrzymać zapłatę, ale książę spojrzawszy na mleko, był jakby niezadowolony z niego, ponieważ nie wydawało mu się ono białe, więc nie chciał im zapłacić i kazał każdej zabrać znowu swoje mleko z kadzi. Kobiety zatem, bojąc się o zapłatę, tłumnie pospieszyły z naczyniami i przystąpiły do kadzi, a gniotąc jedna drugą cisnęły się, chcąc zabrać z powrotem swoje mleko. W tym tłumie powstał taki ścisk, że niektóre porozbijały swoje naczynia i tymi rozbitymi naczyniami zaczęły się bić, szarpiąc za włosy i odpędzając się wzajemnie, Książę, widząc to, zaśmiewał się okropnie. Wreszcie po uspokojeniu tumultu, książę, każdej kobiecie zaczął dawać zapłatę, po otrzymaniu której wszystkie odeszły zadowolone.
ważniejsze fundacje:
| zamek w Bolkowie | |
| 26 II 1253 | szpital Św. Elżbiety we Wrocławiu (współfundacja wraz z braćmi i matką Anną) |
| 1277 | klasztor i kościół dominikanów (Św. Krzyża) w Legnicy |
przyczyna śmierci:
nieznana (Jan Długosz w swej kronice zanotował, iż książę zmarł sterany chorobą i wiekiem)
pochówek:
| 1278/1279 | kościół dominikanów w Legnicy (dziś już nieistniejący) |
|---|