Bolesław II Rogatka (Łysy, Okrutny, Srogi, Cudaczny)

Mówił tak niewyraźnie i prędko, że najczęściej budził u słuchaczy śmiech i urąganie. Krętacz w czynach i obyczajach, pochopny w wyrokowaniu bez rozważenia słuszności, szczególnie w sprawach gardłowych.
Kronika Jana Długosza
rodzice ⇒ drzewo genealogiczne
Henryk II PobożnyAnna, córka Przemysła Ottokara I, króla czeskiego
życie
1220/1225 - 26 XII 1278
małżeństwa (konkubinaty)
  1. OO1242 - 1259: Jadwiga, córka Henryka, hrabiego Anhaltu
  2. OOprzed 1267 - 1278: Eufemia, córka Sambora II, księcia lubiszewsko-tczewskiego
  3. ? - 1278: Zofia Doren
    • możliwe małżeństwo
potomstwo (naturalne) ⇒ drzewo genealogiczne
  1. Agnieszka (1243/50 - 13 III 1265)
    syn (Konrad ?)
    • imię niepewne: pojawia się dopiero w XV-wiecznej Kronice Jana Długosza
    Henryk (1245/50 - 22 II 1296)
    Jadwiga (ok.1250 - po 1280)
    Anna (1250/55 - VII przed 1285)
    Bolko (1252/56 - 9 XI 1301)
    Bernard (1253/58 - 25 IV 1286)
    córka (Elżbieta ?)
    • istnienie niepewne: nie występuje w źródłach, lecz jedynie w literaturze historycznej
  2. Katarzyna (1259/61 - po 1270)
    • możliwe pochodzenie z pierwszego małżeństwa
  3. Jarosław (przed 1278 - ?)
panowanie
1242-1247: Głogów, Jawor, Legnica, Lubusz, Wrocław
1247-1248: Głogów, Jawor, Legnica, Lubusz, Wrocław (współrządy)
1248: Brzeg, Nysa, Środa Śląska, Świdnica, Wrocław (współrządy)
1248-1249: Głogów, Jawor, Legnica, Lubusz (współrządy)
1249-ok.1250/51: Głogów, Jawor, Legnica, 1/2 Lubusza (współrządy)
ok.1250/51-1251: Głogów, Jawor, Legnica (współrządy)
1251-1274: Jawor, Legnica
1274-1277: Legnica
1277-1278: Legnica, Strzegom, Środa

1241

1241. [...] Książę Konrad zajął Kraków. - Rocznik kapituły krakowskiej
---
[Konrad] zebrawszy więc w miarę swoich możliwości jak najsilniejsze wojsko z rycerzy Mazowsza i Kujaw oraz z przysłanych mu przez księcia Pomorza Świętopełka rycerzy pomorskich i posiłków pruskich i litewskich, przybył i zajął obydwie dzielnice, a mianowicie: krakowską i sandomierską oraz wszystkie ich zamki i warownie, a wszyscy dobrowolnie poddawali się jego władzy i rządom, gdyż byli przekonani, że ich książę Bolesław Wstydliwy już nie wróci. [...] Klemens zaś z Ruszczy, wspomniany wyżej wojewoda krakowski i inni zajęli gród zwany Skałą, chcąc go bronić w imieniu księcia wrocławskiego Bolesława. A Konrad zaniechawszy zdobywania grodu Skały, buduje w Krakowie warownię, która się ciągnęła począwszy od katedry Św. Wacława i od kaplicy z ołtarzem Św. Tomasza do kościoła Św. Gereona, a stąd aż do rotundy NM Panny. Załatwiwszy sprawy w ten sposób, wrócił na Mazowsze. - Kronika Jana Długosza
---
Wielkopolanie, którzy sprzyjali księciu Henrykowi [...] porzucając syna jego Bolesława Rogatkę z powodu jego pychy i wymawiając mu swe służby, demonstracyjnie przyłączyli się do synów niegdyś Władysława, syna Odona, to jest Przemysła i Bolesława [Pobożnego], którzy byli prawdziwymi dziedzicami Wielkopolski. Następnie zajęli twierdzę w Przemęcie. - Rocznik kapituły gnieźnieńskiej
-(9 IV) Śmierć ojca Henryka Pobożnego.
Tymczasem Bolesław Łysy chcąc pomścić krzywdę, zebrawszy swoich [rycerzy] i trochę Niemców, podchodzi pod Kraków. I gdy nie mógł zdobyć obwarowań zamku, nadszedł Konrad z silniejszym wojskiem. Nie mając odwagi podjąć z nim walki, ustąpił, zostawiwszy w zamku Skale wojewodę Klemensa. - Kronika Jana Długosza
-Nieudana próba odbicia zamku krakowskiego z rąk zwolenników Konrada.

1241/1242

Tymczasem zaś tenże książę Konrad zaczął oblegać i zdobywać zamek Skałę, którego bronił ze swoimi ludźmi wojewoda Klemens. Ale wojewoda Klemens widząc, że jemu i jego ludziom zagraża niebezpieczeństwo i że nie ma żadnej pomocy ze strony Bolesława Łysego, poprosił [Konrada] o pojednanie i łaskę, co uzyskał, a po wydaniu zamku Skały, poddał się jego władzy. Po przekazaniu i podpaleniu tegoż zamku i po skupieniu pod władzą jego [Konrada] - za przyrzeczeniem wierności - całego rycerstwa krakowskiego, zburzono doszczętnie zamek w Krakowie wzniesiony przez tegoż Konrada. - Kronika Jana Długosza
-Konrad Mazowiecki zdobywa warownię w Skale i odbiera przyrzeczenie wierności od Klemensa z Ruszczy.
-Gród w Lubuszu przechodzi w ręce brata Mieszka.
-Śmierć Mieszka.

1242

-Zakończenie regencji księżnej Anny.-Przywilej lokacyjny dla miasta Wrocławia.
-(8 V/18 X) Małżeństwo z Jadwigą, córką Henryka, hrabiego Anhaltu.

ok. 1242/1243

-Utrata Krzywina, Kościana, Starogrodu, Międzyrzecza (przed 1246) i Zbąszynia (przed 22 III 1243), na rzecz książąt wielkopolskich.

1243

Między innymi pewnego czasu zwoławszy na dzień Św. Macieja wielu rycerzy do Löwenbergu, rozkazał urządzić turniej. - Księga Henrykowska
-(24 II) Bolesław organizuje turniej rycerski w Lwówku Śląskim (jest to pierwszy wzmiankowany w źródłach turniej rycerski na ziemiach polskich).

1244

Gdy się to stało i po upływie niewielkiego okresu pojmali rycerze pana swego, wspomnianego księcia Bolesława, a stało się to jakoby w imieniu brata jego młodszego, księcia Henryka. Lecz należy wiedzieć, że tenże młodzieniaszek, książę Henryk, nie doszedł jeszcze wówczas do lat sprawnych; że zaś z tego wówczas wynikł początek nieszczęścia dla całej tej prowincji, należy wiedzieć, że to uwięzienie nie zostało dokonane za radą młodzieńczego Henryka, lecz pewnych innych ludzi, których nazwiska nie będą wpisane do niniejszej książki. - Księga henrykowska
-Bolesław zostaje krótkotrwale uwięziony przez zbuntowane rycerstwo śląskie (powód buntu, jego przebieg i zakończenie pozostają nieznane).
Zatem roku rzeczonego [1244 - przyp. wł.] książę Przemysł do [Wielko]Polski sprowadził żonę, córkę niegdyś Henryka, księcia Śląska. - Rocznik kapituły gnieźnieńskiej
-Wydanie siostry Elżbiety za mąż za Przemysła.
[...] Pomorzanie, którzy przez długi czas w starożytnym grodzie Santoku służyli księciu śląskiemu Henrykowi [II] i jego synowi Bolesławowi, dobrowolnie oddali ten gród księciu Przemysłowi. - Kronika wielkopolska
-Utrata władztwa nad grodem w Santoku na rzecz Przemysła.

1244/1246

[...] książę pan Bolesław odbywał na polach pod Wrocławiem uroczysty generalny wiec. Na tym wiecu zasiadał także Władysław, książę Opola [wówczas jeszcze Rud - przyp. wł.] - Księga Henrykowska
-Zjazd z Władysławem I nieopodal Wrocławia.

1246

[...] książę Śląska Bolesław przybywszy do Wielkopolski zbudował gród Kopanicę nad rzeką Obrą. Bracia Przemysł i Bolesław [Pobożny] zabiegłszy mu drogę ze swymi wojskami, przed starciem wojennym zawarli przyjazny układ i w zamian za dobrodziejstwo pokoju darmo oddali mu trzy grody: Santok, Międzyrzecz i Zbąszyń. - Kronika wielkopolska
-(II-VII) Wyprawa na Wielkopolskę.-Utrata Międzyrzecza i Zbąszynia (/21 XII) na rzecz Przemysła.

1247

[...] Barnim, książę Słowian i Kaszubów, obległ gród Santok. Książę wielkopolski Przemysł spiesznie przybył, aby stawić mu opór. Na pomoc pospieszył mu książę śląski Bolesław, do którego należał gród. Gdy [Barnim] spostrzegł, że oni przyszli, w nocy odstąpił od oblężenia grodu. Książę zaś Bolesław rozważywszy gorliwość i zapobiegliwość Przemysła w obronie ziem, wnet dobrowolnie przywrócił mu i gród Santok. - Kronika wielkopolska
-Najazd Pomorzan na Santok (będący w posiadania Bolesława).-(/9 X) Dopuszczenie brata Henryka do współrządów w księstwie śląskim.

1248

-(8 VII) Przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa wrocławskiego.
[...] synowie zabitego przez Tatarów Henryka, [...] dzielą księstwo wrocławskie na dwa tylko działy, mianowicie wrocławski i legnicki, z tą nadzieją i [pod tym] warunkiem, iż młodsi, Konrad i Bolesław [raczej Władysław - przyp. wł.], poświęcą się stanowi duchownemu (już bowiem przeznaczono Konradowi, wyświęconemu na subdiakona, biskupstwo bamberskie, Władysławowi arcybiskupstwo salzburskie). Konrada włączono do działu i części, która przypadła Bolesławowi, Władysława zaś do działu Henryka, aby w razie ich [Bolesława i Henryka - przyp. wł.] śmierci lub zrzeczenia się, wspomniane działy [Konrad i Władysław - przyp. wł.] wieczyście posiedli. Gdy przeto rzucono losy, Bolesławowi przypadła część wrocławska, Henrykowi - legnicka. Po dokonaniu tego podziału i po zatwierdzeniu go w końcu dokumentem, księżna Anna, matka wymienionych książąt, z biskupem wrocławskim Tomaszem wprowadziła Bolesława do dzielnicy wrocławskiej, a Henryka do legnickiej. Ale Bolesław zwany Łysym natychmiast zaczął żałować przeprowadzonego w ten sposób podziału i uważając dział legnicki za lepszy, pewny już, że brat Konrad wspólnik jego części, jako subdiakon i wkrótce biskup bamberski, nigdy się o nią nie upomni, zamienia dział z bratem Henrykiem, a otrzymawszy dzielnicę legnicką, ustępuje wrocławską Henrykowi. Spisano o tym nowy dokument, unieważniając poprzedni. - Kronika Jana Długosza
---
[...] tenże Henryk rzeczonego brata Bolesława pojmał uprzednio i więził pod strażą w wieży w Legnicy. Skąd zdołał ów Bolesław zbiec z ziem brata swego Henryka. - Rocznik kapituły poznańskiej
-(8 VII/4 IX) Podział księstwa śląskiego pomiędzy synami Henryka Pobożnego.
Wezwawszy na pomoc najemne wojska saskie, kiedy książę wrocławski Henryk unikał walki, ponieważ miał małe siły do podjęcia decydującej rozprawy, najeżdża księstwo wrocławskie i pustoszy, łupiąc, paląc, dopuszczając się wszelkich okrucieństw. W Środzie też, gdzie lud - mężczyźni i kobiety - schronił się do kościoła, 500 osób spalił żywcem. Następnie podszedł pod Wrocław, miasto, które dopiero po raz pierwszy staraniem księcia Henryka zaczęli urządzać Niemcy i lokować na prawie niemieckim, gnębił oblężeniem przez trzy miesiące bez przerwy. Chociaż miasto niedawno założone, było wówczas słabo zaludnione i niedostatecznie zaopatrzone w środki obrony, to jednak nie tylko zniosło dzielnie oblężenie księcia Legnicy Bolesława Łysego, ale nawet przez częste wypady narażało jego wojsko na różne bolesne straty tak dalece, że Bolesław był zmuszony odstąpić z niczym od tego oblężenia. - Kronika Jana Długosza
-Zbrojna wyprawa przeciwko bratu Henrykowi.
[...] książę wielkopolski Przemysł pojmał Tomasza, kasztelana poznańskiego, i Tomisława, i Sędziwoja syna jego, podczaszego z rodu Nałęcz, i zakutych w żelazne kajdany oddał pod straż więzienną w grodzie gnieźnieńskim. Chcieli bowiem wspomniani rycerze wraz ze swoimi towarzyszami wprowadzić na ziemię wielkopolską księcia śląskiego Bolesława [Rogatkę], przepędziwszy Przemysła i brata jego. - Kronika wielkopolska
-Przemysł udaremnia spisek stronnictwa Nałęczów, mający na celu przywrócenie Bolesławowi utraconych ziem wielkopolskich.

1249

-(28 I) Przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa wrocławskiego.
Lubusz, sławny i silny gród brata jego Mieszka [...] nie bardzo rozważnie podarował arcybiskupowi megdeburskiemu, aby niósł mu pomoc przeciw wspomnianemu księciu Henrykowi [III]. [...] Także Żytawę i Zgorzelec oraz wiele innych miast i grodów oderwał od księstwa śląskiego, haniebnie oddając je w obce ręce. - Kronika wielkopolska
-(20 IV) Zawarcie układu o pomocy wojskowej z arcybiskupem magdeburskim, Wilbrandem.
W tym samym roku Konrad, syn niegdyś Henryka, księcia śląskiego zabitego przez Tatarów, z obawy przed bratem Bolesławem przeniósł się do [Wielko]Polski, do Przemysła, księcia wielkopolskiego, swego szwagra, który go gościnnie przyjął i szlachetnie traktował. Wreszcie zebrawszy wojsko swoje, a także swego brata Bolesława, księcia gnieźnieńskiego, zbudował i umocnił twierdzę Bytom, i przekazał ją wspomnianemu szwagrowi swemu Konradowi. Gdy zaś twierdza ta została wzniesiona, książę Przemysł księcia Bolesława [Rogatkę] pojmał i uwięził, gdyż odmówił on bratu swemu Konradowi prawa do części ziemi, a nawet tegoż podstępnie zgładzić usiłował. - Rocznik kapituły poznańskiej
-Konflikt z bratem Konradem, który porzucił karierę duchowną i upomniał się o udział we władzy.

ok. 1250

-Lokacja Legnicy na prawie magdeburskim.

ok. 1250/1251

-Brandenburgia faktycznie zawłaszcza Ziemię Lubuską.

1250

-Zjazd w Nysie z braćmi Henrykiem, Władysławem i biskupem praskim Brunonem z Ołomuńca.
-Przywilej immunitetowy na rzecz biskupstwa wrocławskiego.

1251

[...] książę Bolesław [Rogatka] pojmał Hynka, syna Mirona, kasztelana krośnieńskiego, [...] i oddał [go] Niemcom pod straż, chąc wydobyć od niego pieniądze, za które mógłby pozyskać pomoc Niemców. Polacy zobaczywszy to i całkiem zwątpiwszy o nim, przystali do księcia Konrada, brata jego, ofiarowując mu miasto Krosno i inne grody warowne. - Kronika wielkopolska
-Bunt rycerstwa krośnieńskiego i głogowskiego przeciw Bolesławowi.
Ale kiedy nawet tak długa wojna nie pomogła mu w jego kłopotach, uwikłany po uszy w długach, opuszczony i wzgardzony przez własnych żołnierzy, przez najemnych, którym nie wypłacił [żołdu], oraz innych rabusiów zajmujących coraz to nowe zamki, został całkowicie obrabowany i doprowadzony do ostatecznej nędzy tak dalece, że pozbawiony całej służby częściej podróżował pieszo niż konno, jak największy nędzarz w towarzystwie jednego tylko pachołka Surriana, żyjąc z cudzego, błąkał się tu i tam. - Kronika Jana Długosza
-Bolesław zostaje usunięty z tronu legnickiego przez zbuntowane rycerstwo (abstructores castrorum - budowniczych zamków).

1253

-(26 II) Zjazd we Wrocławiu.-(VII) Zjazd braci Bolesława, Henryka i Konrada w Środzie Śląskiej.

1254

-(4 VI) Zjazd synów Henryka Pobożnego (poza Władysławem) we Wrocławiu.
-(XI) Ponowny zjazd z braćmi Henrykiem i Konradem we Wrocławiu.
-(25 XII) Spotkanie z władcą Czech, Przemysłem Ottokarem II we Wrocławiu.

1255

-Ugoda z bratem Konradem.

1256

-(zima/wiosna) Interwencja Henryka, Bolesława, Konrada i Władysława w kurii papieskiej przeciwko książętom wielkopolskim.
[Bolesław] rozkazał biskupa śpiącego w łóżku pojmać po wyłamaniu drzwi, obrabować ze wszystkich rzeczy, a jego samego obnażyć z szat. [...] Z nim schwytano również prepozyta Boguchwała i Hekkarda, kanonika wrocławskiego i razem z nim prowadzono ich do Wlenia, grodu wspomnianego księcia Bolesława, i oddano pod straż więzienną. Wspomniany zaś książę wtrącił do więzienia proboszcza i kanonika, aby od nich czym prędzej wymusić pieniądze, jak też uczynił, biskupa nakazując na pośmiewisko wodzić od grodu do grodu. Wreszcie wtrącił go do więzienia w legnickiej wieży. [...]
Ksiądz arcybiskup gnieźnieński [...] za zgodą braci swoich, biskupów swej prowincji, ogłosił wyrok klątwy na wspomnianego księcia, polecając swym sufraganom, aby podczas wszystkich uroczystości oraz w niedziele i święta, tak w kościołach katedralnych, jak i parafialnych, zapaliwszy świece i rzuciwszy naa ziemię, przy biciu dzwonów kazali publicznie ogłosić klątwę. - Kronika wielkopolska
-(2 X) Bolesław uprowadza i więzi (na zamku w Legnicy) biskupa wrocławskiego Tomasza.

1257

-(30 III) Bulla papieża Aleksandra IV nakazująca arcybiskupowi magdeburskiemu i gnieźnieńskiemu ogłosić krucjatę przeciwko Bolesławowi, w przypadku gdy dobrowolnie nie uwolni biskupa Tomasza.
Biskup zaś widząc, że bez pieniędzy nie będzie mógł wydostać się, przejednał go dwoma tysiącami grzywien srebrnych [...]
Biskup zaś, uprzykrzywszy sobie niewolę i żywo współczując przygnębieniu swoich kanoników, wypłacił księciu część pieniędzy, a zamiast reszty dawszy zakładników wyswobodził się z niewoli w dzień Wielkanocy. - Kronika wielkopolska
-(8 IV) Uwolnienie biskupa Tomasza.
Na tym synodzie wspomniany arcybiskup [Pełka] ze swoimi sufraganami z upoważnienia papieża Aleksandra ogłosili krucjatę przeciw Bolesławowi i z polecenia tegoż pana papieża kazali publicznie [ją] ogłosić [...] - Kronika wielkopolska
-(14 X) Synod prowincjonalny w Łęczycy.

1257/1258

[Bolesław Rogatka] chcąc podstępnie pojmać brata swego Konrada, księcia Głogowa, poprosił go aby przybył do grodu Legnicy na ucztę. Lecz książę Konrad rozpoznając prawdziwie [planowany] sposób zdrady [...], zbarał ze sobą wystarczający orszak mężów zbrojnych, którzy potajemnie znieśli broń i ruszył w drogę. A gdy zbliżył się do grodu Legnicy, niektórych spośród swoich zostawił w kryjówkach nakazując, aby bacznie czekali tam na jego rozkazy. Sam zaś z innymi, choć nielicznymi wszedł do grodu legnickiego. Bolesław przyjął go życzliwie, jak się wydawało, lecz w sercu czaiła się zdrada i podstęp. Książę Konrad biorąc pod uwagę, że Niemcy weszli na mury wieży zamku, a inni tają się schowani w kryjówkach, natychmiast rzuciwszy się na brata Bolesława schwytał go i zanim Niemcy, wyszedłszy z kryjówek zdołaliby napaść na niego, co tchu wyskoczył z nim z grodu, pospieszył do swoich i odprowadziwszy Bolesława do Głogowa, oddał go pod ścisłą straż. - Kronika wielkopolska
-(14 X 1257/5 II 1258) Bolesław zostaje uprowadzony z zamku w Legnicy przez Konrada i uwięziony w Głogowie, a po pewnym czasie uwolniony.

1258

-(2 XII) Bolesław przyrzeka (w Złotoryi) zadośćuczynienie biskupowi Tomaszowi i zobowiązuje się do odbycia pieszej pielgrzymki pokutnej ze Złotoryi do Wrocławia.

1259

-(21 XII) Śmierć Jadwigi.

1260

-(8 III) Henryk (w imieniu Bolesława) poręcza biskupowi Tomaszowi zapłacenie 2000 grzywien srebra, gwarantuje zwrot zagrabionych dochodów i potwierdza immunitety.
-(/1 VI) Włączenie Bolesławca do księstwa głogowskiego Konrada (to tej pory w księstwie legnickim).
-(22 VII) Zjazd synów Henryka Pobożnego w Głogowie.

1261

-(13 X) Papież Urban IV nakazuje uwolnienie Bolesława od klątwy (dzięki odszkodowaniom wypłaconym instytucjom kościelnym przez Henryka).
-(20 XII) Bolesław odbywa pielgrzymkę pokutną do katedry wrocławskiej.

1266

-(VIII-XI) Militarne wsparcie Przemysła Ottokara II podczas jego wyprawy na Bawarię.

przed 1267

-Małżeństwo z Eufemią, córką Sambora II, księcia lubiszewsko-tczewskiego.

1271

-Bezskuteczna próba pojmania Konrada.
-Bolesław zdobywa Bolesławiec nad Kwisą.
-(14 VII) Udział (wraz z synami) w zjeździe pokojowym (w Pradze) króla czeskiego Przemysła Ottokara II z królem węgierskim Stefanem V.

ok. 1271

-(14 VII 1271/ ?) Małżeństwo córki Jadwigi z Konradem II mazowieckim.

1273/1274

-(6 VIII 1273 albo 1274) Śmierć brata Konrada I głogowskiego.

1274

-Przekazanie ziemi jaworskiej synowi Henrykowi Brzuchatemu.

1277

[Bolesław Rogatka] upatrzywszy tedy chwilę sposobną do wykonania zamiarów, wysławszy służalców i łotrzyków, we czwartek przed niedzielą "Reminiscere" Wielkiego Postu, dnia osiemnastego lutego, nocą wyciąga z łóżka śpiącego i więzi księcia wrocławskiego Henryka Probusa, nie obawiającego się zupełnie stryjowskiej zasadzki i odpoczywającego spokojnie we dworze i swojej wsi Jelcz. Przewozi więźnia do swego zamku Wleń, wtrąca do ciężkiego więzienia w przekonaniu, że trudami uciążliwego więzienia potrafi skłonić bratanka Henryka do ustąpienia z pewnych zamków, miast i okręgów. - Kronika Jana Długosza
-(18 II) Porwanie i uwięzienie (na zamku we Wleniu) Henryka IV.
[...] książę legnicki Bolesław wsparty przez swoich synów: Henryka, Bolesława i Bernarda, pierwszy wyprowadził swoje wojska i najechawszy zbrojnie ziemię wrocławską, zaczął ją pustoszyć i gnębić grabieżami i pożarami. Wojska wrocławian, które ruszyły przeciw niemu, by zapobiec mszczeniu swoich pól, uderzają na niego na polach między Skorolcem i Procanem i w sobotę, w dzień Św. Jerzego mimo złych wróżb, staczają bitwę. Jedni i drudzy walczyli z wielką zawziętością i okazywali tak wielki zapał do walki, że starcie trwało niemal do wyniszczenia jednej i drugiej strony, gdyż żadna nie chciała ustąpić z pola walki. Toteż Bolesław legnicki, widząc wielką rzeź swoich i przewidując, że w końcu muszą ponieść klęskę, z jednym tylko towarzyszem uciekł z pola walki, żeby się nie dostać w ręce wrocławian. Na koniec jego starszy syn Henryk, pełniąc obowiązki wodza i żołnierza, podjął na nowo walkę, która w wielu miejscach ustała albo osłabła. Okazując upór i wytrwałość pobił na głowę wrocławian i ich wojska posiłkowe [...] Zginęła w tej walce tak niezliczona ilość ludzi, że [rycerze] legniccy, chociaż zwycięscy, nie mogli szydzić ze zwyciężonych, bo krwawo zapłacili za zwycięstwo. W tej bitwie dostaje się do niewoli książę poznański Przemysł oraz wielu podległych mu rycerzy. - Kronika Jana Długosza
-Odwetowa wyprawa Przemysła II oraz książąt głogowskich (Henryka III, Konrada II i Przemka) na rzecz porwanego.-(/22 V) Bolesław uwalnia Przemysła (prawdopodobnie dzięki wstawiennictwu Bolesława Pobożnego).
-(VII) Zjazd pokojowy we Wrocławiu.

1277/1278

-(XII 1277/I 1278) Porozumienie pokojowe pomiędzy Bolesławem i książętami głogowskimi.

1278

-(26 XII) Śmierć Bolesława II Rogatki.
źródła:literatura:ilustracje:
POCZET.COM (treść i kod strony) jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska.
Serwis wpisany został do rejestru dzienników i czasopism prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Katowicach pod poz. Pr 2428.
partnerzy: ApisVideoHistoriaJęzyk niemieckiJęzyk francuskiBiologiaWiedza o społeczeństwieDrukarniaŻegluga śródlądowaWydawnictwo AVALON